POSIX शेलमा एउटा uv कमान्डका लागि त्यही कलमा प्रोक्सी चर सेट गर्नुहोस्:

HTTP_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv add requests

उदाहरणको एन्डपोइन्ट सेवाको ठेगाना वा HTTP प्रोक्सी सूचीको विकल्पले बदल्नुहोस्। मानहरू कमान्ड र यसका चाइल्ड प्रक्रियामा लागू हुन्छन्, शेलका सुरुआती फाइल बदल्दैनन्; PowerShell को सिन्ट्याक्स फरक छ। HTTPS गन्तव्यले http:// प्रोक्सी लिसनर प्रयोग गर्न सक्छन्। ALL_PROXY ले सामान्य प्रोक्सी सेटिङ दिन्छ र NO_PROXY ले बाइपास तोक्छ।

बाटो चले पनि स्वीकृत संस्थागत CA uv सँग आएका Mozilla रुटमा नभए, त्यो CA सिस्टममा पहिले नै स्थापना गरिएको अवस्थामा सिस्टम विश्वास प्रयोग गर्नुहोस्:

HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv --system-certs add requests

विकल्प --system-certs हो। सम्बन्धित UV_SYSTEM_CERTS=true चर uv 0.11.0 मा थपियो; पुरानो संस्करणका लागि स्थापित मद्दत हेर्नुहोस्। अलग दिइएको PEM बन्डलले दस्तावेजीकृत SSL_CERT_FILE वा SSL_CERT_DIR विश्वास इन्टरफेस प्रयोग गर्छ। यी विश्वास सेटिङले प्रोक्सी ठेगाना छान्दैनन्।

यसलाई सफल बाटो परीक्षण भन्नुअघि कमान्डको आउटपुट पढ्नुहोस्। uv ले डाउनलोड नगरी क्यासका प्याकेज फेरि प्रयोग गर्न सक्छ। वास्तविक कामले इन्डेक्सबाहिरका फाइल, रिडाइरेक्ट, व्यवस्थापित Python डाउनलोड वा Git निर्भरतामा पनि सम्पर्क गर्न सक्छ। असफल चरण र त्यसको त्रुटि राख्नुहोस्। गलत बाटो रहिरहेमा विरासतमा आएका प्रोक्सी र बाइपास मान हेर्नुहोस्; प्याकेज इन्डेक्स बदल्नु स्रोत छान्नु हो, फर्वार्ड प्रोक्सी होइन।

सम्बन्धित लेखहरू