uv နဲ့ ပရောက်စီသုံးခြင်း

POSIX shell မှာ uv command တစ်ကြိမ်အတွက်ပဲ ပရောက်စီသုံးချင်ရင် အဲဒီခေါ်ဆိုမှုမှာ variable တွေ သတ်မှတ်ပါ။

HTTP_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv add requests

ဥပမာချိတ်ဆက်အမှတ်ကို ဝန်ဆောင်မှုလိပ်စာ ဒါမှမဟုတ် HTTP ပရောက်စီစာရင်းက တစ်ခုနဲ့ အစားထိုးပါ။ သတ်မှတ်ချက်တွေက command နဲ့ ၎င်းရဲ့ child process တွေကို သက်ရောက်ပြီး shell စတင်ဖိုင်တွေကို မပြောင်းပါ။ PowerShell က syntax မတူပါ။ HTTPS ဦးတည်ရာတွေက http:// ပရောက်စီ listener သုံးနိုင်ပါတယ်။ ALL_PROXY က အထွေထွေပရောက်စီသတ်မှတ်ချက် ပေးပြီး NO_PROXY က ကျော်သွားမယ့်အရာတွေကို သတ်မှတ်ပါတယ်။

လမ်းကြောင်းအလုပ်လုပ်ပေမဲ့ ခွင့်ပြုထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်း CA က uv နဲ့ပါလာတဲ့ Mozilla root တွေမှာမရှိရင် အဲဒီ CA ကို စနစ်မှာ ထည့်ပြီးသားဖြစ်တဲ့အခါ စနစ်ရဲ့ယုံကြည်မှုကို သုံးပါ။

HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv --system-certs add requests

ရွေးချယ်စရာက --system-certs ဖြစ်ပါတယ်။ သက်ဆိုင်ရာ UV_SYSTEM_CERTS=true variable ကို uv 0.11.0 မှာ ထည့်ထားတာဖြစ်ပြီး ဗားရှင်းအဟောင်းဆိုရင် ထည့်သွင်းထားတဲ့ help ကို စစ်ပါ။ သီးခြားပေးထားတဲ့ PEM အစုအဝေးက စာတမ်းပါ SSL_CERT_FILE ဒါမှမဟုတ် SSL_CERT_DIR trust interface ကို သုံးပါတယ်။ ဒီယုံကြည်မှုသတ်မှတ်ချက်တွေက ပရောက်စီလိပ်စာကို မရွေးပါ။

လမ်းကြောင်းစမ်းသပ်မှုအောင်မြင်တယ်လို့ မပြောခင် command output ကို ဖတ်ပါ။ uv က cache ထဲက package တွေကို ဒေါင်းလုဒ်မလုပ်ဘဲ ပြန်သုံးနိုင်ပါတယ်။ တကယ့်လုပ်ဆောင်မှုက index အပြင် ဖိုင်တွေ၊ redirect တွေ၊ စီမံထားတဲ့ Python ဒေါင်းလုဒ်တွေ ဒါမှမဟုတ် Git dependency တွေကိုလည်း ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်။ မအောင်မြင်တဲ့အဆင့်နဲ့ အမှားကို တွဲမှတ်ပါ။ လမ်းကြောင်းမှားနေသေးရင် အမွေဆက်ခံထားတဲ့ ပရောက်စီနဲ့ bypass တန်ဖိုးတွေကို စစ်ပါ။ Package index ပြောင်းတာက ရင်းမြစ်ရွေးတာဖြစ်ပြီး forward proxy ရွေးတာ မဟုတ်ပါ။