Dante دو بررسی دسترسی انجام می‌دهد: قاعده کلاینت منبع ورودی را می‌پذیرد و قاعده SOCKS مقصد و فرمان درخواستی را مجاز می‌کند. این نمونه Dante 1.4.4 به یک کلاینت اجازه می‌دهد به یک مقصد تحت کنترل در پورت 443 برسد.

هویت سرویس و آدرس‌ها

اگر نصب حسابی فراهم نکرده، حساب اختصاصی کم‌اختیار بسازید:

sudo useradd --system --no-create-home --shell /usr/sbin/nologin danteproxy

در تنظیم زیر با پورت بالا و فهرست منابع مجاز، هر دو هویت می‌توانند همین حساب را به کار ببرند. احراز هویت با رمز یا قابلیت‌های دارای امتیاز نیازمند بازبینی این تنظیم‌هاست. پیش از استفاده همه آدرس‌های مستندات را عوض کنید.

logoutput: stderr
internal: 192.0.2.10 port = 1080
external: 192.0.2.10
clientmethod: none
socksmethod: none
user.privileged: danteproxy
user.unprivileged: danteproxy

client pass {
    from: 198.51.100.27/32 to: 192.0.2.10/32 port = 1080
    log: connect error
}

socks pass {
    from: 198.51.100.27/32 to: 203.0.113.20/32 port = 443
    command: connect
    log: connect error
}

internal شنونده سمت کلاینت را انتخاب می‌کند و external آدرس خروجی را. سرور تک‌رابطی می‌تواند یک آدرس تخصیص‌یافته را برای هر دو به کار ببرد. در صورت مناسب بودن، نام رابط هم قابل استفاده است؛ بررسی کنید به چه آدرس‌هایی گسترش می‌یابد.

این سیاست چه اجازه‌ای می‌دهد؟

قاعده اول منبع مشخص‌شده را به شنونده راه می‌دهد. قاعده دوم فقط CONNECT به هدف مشخص را مجاز می‌کند. درخواست‌های نامنطبق، از جمله BIND و UDP ASSOCIATE، مسدود می‌مانند.

تنظیم روش‌ها احراز هویت نام کاربری فراهم نمی‌کند. دسترسی به قاعده محدود منبع و مرز شبکه آن وابسته است. این ترتیب فقط جایی مناسب است که آن منبع کلاینت مجاز را شناسایی کند.

sockd -V -f /path/to/sockd.conf

برخی توزیع‌ها نام فایل اجرایی را danted می‌گذارند. پیش از شروع سرویس، تنظیمات را با فرمان نصب‌شده بررسی کنید. محدودیت منبع متناظر را در فایروال اعمال کنید و سپس هم هدف مجاز و هم هدف تحت کنترلی که باید رد شود را بیازمایید.

مقالات مرتبط