Dante iki erişim kontrolü uygular: istemci kuralı gelen kaynağı kabul eder, SOCKS kuralı ise istenen hedef ve komuta izin verir. Bu Dante 1.4.4 örneği tek istemcinin denetiminizdeki tek hedefe 443 portundan erişmesini sağlar.

Hizmet kimliği ve adresler

Kurulum sağlamıyorsa özel, düşük yetkili bir hesap oluşturun:

sudo useradd --system --no-create-home --shell /usr/sbin/nologin danteproxy

Aşağıdaki yüksek port ve kaynak izin listesi kullanan yapılandırmada iki kimlik de bu hesabı kullanabilir. Parola kimlik doğrulaması veya ayrıcalıklı özellikler bu ayarların yeniden değerlendirilmesini gerektirir. Kullanmadan önce tüm belgeleme adreslerini değiştirin.

logoutput: stderr
internal: 192.0.2.10 port = 1080
external: 192.0.2.10
clientmethod: none
socksmethod: none
user.privileged: danteproxy
user.unprivileged: danteproxy

client pass {
    from: 198.51.100.27/32 to: 192.0.2.10/32 port = 1080
    log: connect error
}

socks pass {
    from: 198.51.100.27/32 to: 203.0.113.20/32 port = 443
    command: connect
    log: connect error
}

internal istemciye bakan dinleyiciyi, external dışarı giden adresi seçer. Tek arayüzlü sunucu ikisi için aynı atanmış adresi kullanabilir. Uygun yerlerde arayüz adı da kullanılabilir; hangi adreslere genişlediğini kontrol edin.

Bu politika nelere izin verir?

İlk kural belirtilen kaynağı dinleyiciye kabul eder. İkincisi yalnızca belirtilen hedefe CONNECT’e izin verir. Eşleşmeyen istekler BIND ve UDP ASSOCIATE dahil engelli kalır.

Yöntem ayarları kullanıcı adıyla kimlik doğrulama sağlamaz. Erişim dar kaynak kuralına ve onun ağ sınırına bağlıdır. Bu düzen yalnızca o kaynağın yetkili bir istemciyi tanımladığı yerde uygundur.

sockd -V -f /path/to/sockd.conf

Bazı dağıtımlar yürütülebilir dosyaya danted adını verir. Hizmeti başlatmadan önce kurulu komutla yapılandırmayı kontrol edin. Güvenlik duvarında karşılık gelen kaynak kısıtlamalarını uygulayın; sonra izinli hedefi ve reddedilmesi gereken denetiminizdeki bir hedefi test edin.

İlgili makaleler