Yerel bir belge dönüştürme sırasında hâlâ 407'ye neden olabilir. XML'i bir DTD, şema veya varlık adlandırabilir ve bir işleyici stil ya da görsel çekebilir. Başarısız olan istemci, ilk indirme tamamlandıktan sonra o ayrıştırıcının içinde olabilir.

Özel durum yığınını ve istenen URI'yi saklayın, ardından bunları giriş bildirimleri veya kaynak başvurularıyla eşleştirin. Standart bir ana bilgisayara DTD isteği, sayfa isteğinden farklı bir işlemdir. HTML'den PDF'ye dönüştürme de uzak varlıkları alırken başarısız olabilir.

Sözleşmesi DTD'leri ve harici çözümlemeyi yasaklayan bir .NET XmlReader girdisi için şunu kullanın:

var settings = new XmlReaderSettings
{
    DtdProcessing = DtdProcessing.Prohibit,
    XmlResolver = null
};

Bu ayarları belgeyi gerçekten ayrıştıran bileşene geçirin. DtdProcessing bir DTD'nin nasıl ele alınacağını seçer; XmlResolver harici erişimi denetler. Prohibit, DTD içeren bir belgeyi reddeder—bildirimi kaldırmaz. İş akışı bir tane gerektiriyorsa, onaylanmış yerel çözümlemeyi veya açıkça yönlendirilmiş bir resolver'ı seçin.

Varsayılanları API/çalışma zamanına bağlı tutun. XmlReaderSettings varsayılan olarak Prohibit kullanır ve varsayılan resolver'ı .NET Framework 4.5.2'den itibaren null olarak değişti. Üçüncü taraf bir dönüştürücü bunları geçersiz kılabilir veya başka bir ayrıştırıcı kullanabilir.

Bir XHTML bildirimini HTML doctype'a değiştirmek bir dönüştürücüyü etkileyebilir, ancak proxy'sini yapılandırmaz. Gerekli kaynakları ve yükleme ilkelerini belirleyin; ilk sayfanın istemcisindeki kimlik doğrulama bu ikinci istemciyi doğrulamaz.

İlgili makaleler