En lokalen Dokument kann nach ëmmer en 407 bei der Konversioun verursaachen. Säin XML kann eng DTD, e Schema oder eng Entitéit nennen, an e Renderer kann Stiler oder Biller ofruffen. De Client, dee fehlschléit, kann an deem Parser sinn, nodeems den ursprénglechen Download fäerdeg ass.

Behale den Ausnamestack an d'ugefuer URI, a vergläich se mat Inputdeklarationen oder Ressourceverweisen. Eng DTD-Ufro un en Standardhost ass eng aner Operatioun wéi d'Säitenufro. D'HTML-zu-PDF-Konversioun kann och fehlschloen, während remote Ressourcen ofgeruff ginn.

Fir eng .NET XmlReader-Input, där hire Kontrakt DTDs an extern Opléisung verbitt, benotzt:

var settings = new XmlReaderSettings
{
    DtdProcessing = DtdProcessing.Prohibit,
    XmlResolver = null
};

Gitt dës Astellungen un d'Komponent, déi den Dokument tatsächlech parst. DtdProcessing wielt, wéi eng DTD behandelt gëtt; XmlResolver kontrolléiert den externen Zougrëff. Prohibit refuséiert en Dokument mat enger DTD—et entfernt d'Deklaratioun net. Wann de Workflow eng brauch, wielt eng genehmegt lokal Opléisung oder en explizit geroutete Resolver.

Halt d'Standardwäerter un d'API/d'Runtime gebonnen. XmlReaderSettings benotzt standardmäßig Prohibit, an hire Standardresolver gouf ab .NET Framework 4.5.2 op null geännert. En Drëtt-Partei-Konverter kann se iwwerschreiwen oder en anere Parser benotzen.

D'Ännerung vun enger XHTML-Deklaratioun an en HTML-Doctype kann een Konverter beaflossen, awer et konfiguréiert säi Proxy net. Bestëmmt déi néideg Ressourcen an hir Luedpolitik; d'Authentifikatioun um Client vun der éischter Säit authentifizéiert dësen zweeten Client net.

Ähnlech Artikelen