سرور FTP که اتصال TCP عبوری از پروکسی SOCKS را می‌پذیرد، همتایی را می‌بیند که اتصال خروجی پروکسی را باز کرده است. مذاکرهٔ SOCKS میان کاربر و پروکسی رخ داده است؛ این یک سرآیند شناسایی اضافی نیست که به FTP تحویل داده شود.

نشانی IP و درگاه مبدأ همتا، نشانی و درگاه مقصد، پروتکل انتقال، و برچسب زمانی دقیق با مبنای زمانی روشن را ثبت کنید. یک نشانی خروجی مشترک می‌تواند نمایندهٔ بسیاری از کاربران همزمان باشد، بنابراین IP به‌تنهایی کلید همبستگی ضعیفی است.

تطبیق اتصال خروجی با یک اتصال پیشین کاربر نیازمند سوابق واسطه و هر ترجمهٔ نشانی مرتبط است. این سوابق ممکن است وجود نداشته باشند یا دیگر در دسترس نباشند. ثبت بسته در سمت مقصد نمی‌تواند نگاشتِ گمشده را بازسازی کند.

سرآیندهای ارسال HTTP سازوکاری دیگرند و همراه FTP معمولی نمی‌آیند. حتی در HTTP نیز یک فیلد ادعاشدهٔ کاربر اصلی به منشأ قابل اعتماد نیاز دارد؛ متن دلخواهی که کاربر ارائه می‌کند ثابت نمی‌کند چه کسی اتصال را اداره کرده است.

مقالات مرتبط