پروکسی پنهان در پیکربندی curl شما
پیکربندی پیش‌فرض curl را پیدا کنید، تنظیمات دائمی پروکسی را خوانا نگه دارید و برای یک تشخیص از آن عبور کنید.
متغیرهای پروکسی را حذف کردید، ترمینال تازه‌ای باز کردید، اما curl هنوز به همان پروکسی وصل می‌شود. پیش از تغییر تنظیمات شبکهٔ سیستم، فایل پیکربندی خود curl را بررسی کنید.
curl هنگام شروع می‌تواند پیکربندی پیش‌فرض را بارگذاری کند. یک ورودی پروکسی دائمی از نحو پیکربندی آن استفاده می‌کند:
proxy = "http://203.0.113.10:8080"مستندات فایل پیکربندی محل فایل‌های پشتیبانی‌شده و قواعد پردازش را توضیح می‌دهد. نشانی بالا نمونه است؛ فهرست پروکسی‌های HTTP گزینه‌هایی برای آزمایش مسیر عمومیِ مجاز ارائه می‌کند. ترتیب جست‌وجوی مستندشدهٔ پلتفرم خود را به کار ببرید؛ نام فایلی که از پاسخ قدیمی ویندوز کپی شده ممکن است فایل واقعی مورد استفادهٔ curl نصب‌شده را پیدا نکند.
مقایسه را بدون فایل پیش‌فرض شروع کنید
-q را در ابتدا بگذارید تا بارگذاری پیکربندی پیش‌فرض curl متوقف شود. برای درخواست مستقیم صریح، انتخاب پروکسی را نیز پاک کنید:
curl -q --proxy "" https://example.com/خاموش کردن خود فایل پیکربندی، ورودی‌های دیگری از جمله متغیرهای محیطی را باقی می‌گذارد. گزینهٔ پروکسی خالی نیت مسیریابی را روشن می‌کند.
نام مستعار یا wrapper شِل می‌تواند پیش از دیدن آرگومان‌های شما توسط curl، گزینه‌های پروکسی اضافه کند. اگر مقایسهٔ حداقلی غیرمنتظره بود، هم نحوهٔ حل فرمان توسط شِل و هم فایل‌های پیکربندی موجود را بررسی کنید.
پیش‌فرض‌ها را ساده نگه دارید
فایل پیش‌فرض برای یک مسیر شخصی ثابت راحت است. اسکریپت‌هایی که به پروکسی مشخصی نیاز دارند باید این وابستگی را روشن بیان کنند، نه اینکه به فایل پوشهٔ خانگی توسعه‌دهنده تکیه کنند.
در پیکربندی دائمی با اطلاعات ورود محتاط باشید. دسترسی به فایل را محدود کنید و آن را در مخازن پروژه یا تیکت‌های پشتیبانی کپی نکنید. گزارش تشخیصی مفید پروکسی انتخاب‌شده را بدون انتشار گذرواژه نام می‌برد.