نگه داشتن گذرواژه پراکسی بیرون از نشانی Git
بگذارید Git گذرواژه گمشده پراکسی را از طریق سازوکار اعتبارنامه خود دریافت کند، سپس اگر ماندگاری روی دیسک مهم است، راهنما را جداگانه بررسی کنید.
نشانی پراکسی میتواند نام کاربری را بدون گذرواژه داشته باشد:
[http]
proxy = http://[email protected]:8080Git میکوشد گذرواژه گمشده را از طریق سازوکار اعتبارنامه خود به دست آورد. حساب و نقطه پایانی را با حساب خودتان جایگزین کنید. نسخه Git، پشتوانه HTTP و روش احراز هویت پراکسی باید ترتیبی را که به کار میبرید پشتیبانی کنند.
انتخاب کنید چه چیزی را بیرون از ذخیرهسازی نگه دارید
| الزام | چه باید فراهم شود |
|---|---|
| نبود گذرواژه در نشانی پراکسی پیکربندیشده | از قالب فقط با نام کاربری استفاده کنید و راز گمشده را از طریق سازوکار اعتبارنامه پشتیبانیشده فراهم کنید. |
| نبود گذرواژه قابل استفاده مجدد ذخیرهشده روی دیسک | راهنمای تأییدشدهای انتخاب کنید که رفتار ذخیرهسازیاش این الزام را برآورده کند. حذف تنها گذرواژه نشانی کافی نیست. |
| احراز هویت یکپارچه | از روش پشتیبانیشده و هویت فرایند مناسب استفاده کنید، نه اینکه آن را املای دیگری از گذرواژه Basic بدانید. |
راهنماها میتوانند اعتبارنامهها را در مخزن اعتبارنامه سیستمعامل، حافظه، یک فایل یا سامانه دیگری ذخیره کنند. پیش از تصمیمگیری به اینکه گذرواژه دیگر ذخیره نمیشود، راهنمای پیکربندیشده برای این حساب و نشانی را بررسی کنید.
نسخههای دیگر را در دید داشته باشید
راهنمای درونخطی که گذرواژه سختکدشده را بازمیگرداند، آن را صرفاً جای دیگری ذخیره میکند. متغیر محیطی یا آرگومان فرمانی که گذرواژه را حمل میکند نیز میتواند به اسکریپتها، عیبیابی، بازرسی فرایند یا تاریخچه پوسته راه یابد.
سابقه سودمند کوچک است: نقطه پایانی پراکسی، روش احراز هویت، منبع اعتبارنامه و سیاست ذخیرهسازی. رازها را بیرون از آن سابقه نگه دارید. اعتبارنامه مبدأ و اعتبارنامه پراکسی میتوانند مسیرهای پشتیبانی متفاوتی داشته باشند، بنابراین ورود موفق به یک وبگاه این ترتیب پراکسی را اثبات نمیکند.