پروکسی شفاف، ناشناس و Elite: برچسب‌ها چه معنایی دارند؟
برچسب‌های رایج ناشناسی، تأثیر سرآیندها و اینکه چرا برچسب Elite تضمین کامل حریم خصوصی نیست.
«Elite» معمولاً یعنی آزمون ناشناسی نه نشانی اصلی کلاینت را یافته و نه نشانه‌های پروکسی‌ای را که بررسی می‌کند. این نتیجهٔ همان آزمون است، نه پروتکل پروکسی متفاوت یا وعدهٔ شناسایی‌ناپذیر بودن کاربر.
| برچسب | برداشت رایج آزمون |
|---|---|
| شفاف | مقصد اطلاعاتی دریافت می‌کند که ممکن است نشانی اصلی کلاینت را افشا کند. |
| ناشناس | نشانی اصلی کلاینت نیست، اما نشانه‌های واسطه وجود دارد. |
| Elite یا ناشناسی بالا | نه نشانی اصلی و نه نشانه‌های مشخص پروکسی که بررسی می‌شوند وجود دارند. |
گردانندگان فهرست‌ها می‌توانند روش‌های متفاوت به کار ببرند و به یک نقطهٔ پایانی برچسب‌های متفاوت بدهند. برای مقایسهٔ طبقه‌بندی‌ها باید بدانید هر آزمون چه ترافیکی فرستاده و چه شواهدی بررسی کرده است.
چرا یک پروکسی می‌تواند نتایج متفاوت بدهد؟
واسطهٔ HTTP ممکن است Via، Forwarded یا X-Forwarded-For اضافه کند. مقادیر انتقال می‌توانند پرش‌های قبلی، از جمله نشانی کلاینت، را توصیف کنند. اما کلاینت‌ها می‌توانند این سرآیندها را خود ارائه دهند، واسطه‌ها حذفشان کنند و گیرندگان مقادیر نامعتبر را اشتباه بخوانند. حضور یا نبود یک سرآیند کل مسیر را مشخص نمی‌کند.
HTTP بدون رمزنگاری به پروکسی اجازه می‌دهد درخواست را بخواند و تغییر دهد. در تونل HTTPS CONNECT معمولی، سرآیندهای HTTP سایت داخل TLS میان کلاینت و مقصد هستند؛ پروکسی انتقال‌دهنده نمی‌تواند صرفاً سرآیند دیگری در آن نشست رمز‌شده اضافه کند. بنابراین نتیجهٔ پاک HTTPS مشخص نمی‌کند نقطهٔ پایانی با HTTP متن آشکار چه می‌کند.
این طبقه‌بندی نشانه‌های هویتی دیگر را هم دست‌نخورده می‌گذارد. کوکی نشست یا کلید API ممکن است حساب را پس از تغییر نشانی شبکه شناسایی کند. برچسب چیزی دربارهٔ اعتبار IP، مالکیت گرداننده، گزارش‌ها یا قابل اعتماد بودن نمی‌گوید.
هنگام انتخاب رکورد از فهرست پروکسی‌های رایگان، ابتدا مطمئن شوید برای برنامه و مقصد شما کار می‌کند. اگر برچسب ناشناسی مهم است، با پروتکل موردنظر از بررسی‌کنندهٔ دارای مستندات استفاده کنید و نتیجه و زمان را کنار نشانی نگه دارید. بدون این زمینه، برچسب مبنای چندانی برای تصمیم حریم خصوصی نمی‌دهد.