پیش از فرستادن رمز عبور از یک پروکسی رایگان

برای فهمیدن اینکه یک پروکسی ناشناس کار می‌کند، از رمز عبور واقعی استفاده نکنید. یک آزمون اتصال با صفحه‌ای بی‌خطر می‌تواند اتصال را بدون افشای حساب تأیید کند. اعتماد به این مسیر برای ترافیک خصوصی به بررسی جداگانهٔ اتصال نیاز دارد.

در HTTP بدون رمزنگاری، پروکسی درخواست‌ها و پاسخ‌های خواندنی را پردازش می‌کند. این می‌تواند رمزهای عبور، کوکی‌ها، کلیدهای API، پارامترهای خصوصی پرس‌وجو و بدنهٔ پاسخ‌ها را افشا کند. یک توکن نشست سرقت‌شده ممکن است به‌اندازهٔ رمزی که آن را ایجاد کرده ارزشمند باشد.

در HTTPS تأییدشده از یک تونل CONNECT معمولی، TLS میان کلاینت شما و وب‌سایت برقرار است. پروکسی‌ای که فقط اتصال را منتقل می‌کند، معمولاً نمی‌تواند آن داده‌های برنامه را بخواند. این به نام میزبان موردنظر، بررسی گواهی‌ها و اعتماد به مخزن CA مناسب وابسته است. نصب گواهی ریشهٔ یک پروکسی ناشناس ممکن است به اپراتور آن اجازهٔ رهگیری TLS بدهد؛ نادیده گرفتن خطای گواهی هم حفاظتی را که به آن تکیه داشتید از بین می‌برد.

حتی با محتوای محافظت‌شده، اپراتور اتصال شما را دریافت می‌کند و می‌تواند اطلاعات مقصدِ موجود در مسیر پروکسی، زمان‌بندی و حجم را ببیند. می‌تواند در ترافیک اختلال ایجاد کند و شاید آن را به هم مرتبط کند. IP خروجی متفاوت توضیح نمی‌دهد چه سوابقی نگه می‌دارد یا برنامه‌های دیگرتان چه می‌فرستند.

ورود به پروکسی در بخش دیگری از مسیر انجام می‌شود

احراز هویت پروکسی ممکن است پیش از TLS با مقصد رخ دهد. HTTPS وب‌سایت نمی‌تواند تبادل قبلیِ متن آشکار با پروکسی را محافظت کند. مذاکرهٔ نام کاربری و رمز عبور SOCKS5 نیز به‌خودی‌خود اطلاعات ورود را رمز نمی‌کند. پیش از ارائهٔ حساب پروکسی، انتقال بین کلاینت و پروکسی و روش احراز هویت را ارزیابی کنید.

اتصال را بدون نشست خصوصی بررسی کنید

به‌جای تغییر مسیر مرورگری با حساب‌های واردشده، از فرمان جداگانه استفاده کنید. کلیدهای API پیش‌فرض، توکن‌های bearer، کوکی‌ها و داده‌های خصوصی را از کلاینت حذف کنید. برای یک شنوندهٔ HTTP:

curl --noproxy '' --proxy http://127.0.0.1:8080 --connect-timeout 5 --max-time 15 https://example.com/

نقطهٔ پایانی محلی را با سرویس خود جایگزین کنید. تأیید گواهی را روشن و مهلت‌ها را محدود نگه دارید؛ تغییرمسیرهای غیرمنتظره یا درخواست نصب مواد اعتماد را بررسی کنید. یک مقایسهٔ مستقیمِ مجاز می‌تواند در جداسازی خطای مقصد کمک کند. پیش از اشتراک‌گذاری، اطلاعات حساس را از نقاط پایانی و گزارش‌ها پاک کنید.

برای حساب‌های خصوصی یا اتصال‌های محیط عملیاتی، اپراتوری را انتخاب کنید که بتوانید مالکیت، پشتیبانی و سازوکار اعتمادش را ارزیابی کنید، یا سرویسی که خود مدیریت می‌کنید. پرداخت به‌تنهایی تضمین نمی‌دهد. فهرست پروکسی‌های رایگان گزینه‌هایی ارائه می‌دهد؛ بارگذاری موفق صفحه دربارهٔ دسترس‌پذیری همان درخواست پاسخ می‌دهد، نه اعتماد به اپراتور.