اگر HTTP::ProxyPAC هنگام ساخت شکست بخورد، ممکن است به هیچ درخواست مقصدی نرسیده باشد. انتخاب خودکار مفسر آن نخست ماژول JavaScript و سپس JE را امتحان می‌کند؛ اگر هیچ‌کدام در آن محیط اجرای Perl موجود نباشد، ساخت شکست می‌خورد.

چون JE از قبل موجود است، آن را صریحاً انتخاب کنید و مقصد را ارزیابی کنید:

use HTTP::ProxyPAC;

my $pac = HTTP::ProxyPAC->new('/path/to/network.pac', interp => 'je');
my @routes = $pac->find_proxy('http://service.example/status');

یک فایل PAC محلی ارزیابی مفسر را از واکشی خود PAC جدا می‌کند. سازنده می‌تواند نشانی PAC، ارجاع به رشتهٔ اسکریپت یا دستگیرهٔ باز را نیز بپذیرد.

بافت نتیجه را آگاهانه انتخاب کنید. find_proxy در بافت اسکالر نخستین نتیجه را برمی‌گرداند؛ بافت فهرستی نشان‌داده‌شده چند نامزد را حفظ می‌کند. مقدار پراکسی هر شیء Result را به پیکربندی کلاینت واقعی HTTP بدهید و نتیجهٔ مستقیم را صریحاً مدیریت کنید.

ارزیاب مسیرها را انتخاب می‌کند؛ کلاینت HTTP هنوز باید متصل شود و سیاست جایگزینی لازم را پیاده‌سازی کند. نگه داشتن همهٔ نامزدها تنها زمانی اهمیت دارد که آن کلاینت آن‌ها را به ترتیب مورد نظر امتحان کند.

مقالات مرتبط