Dante کلاینت‌های IPv6 را می‌شنود اما همچنان آن‌ها را رد می‌کند
هنگام افزودن کلاینت‌های IPv6، هم انتخاب آدرس شنود در Dante و هم قواعد دسترسی آگاه از خانواده آدرس را بررسی کنید.
نام یک واسط Dante می‌تواند به هر دو آدرس IPv4 و IPv6 گسترش یابد. اما این باعث نمی‌شود قاعده دسترسی موجود که فقط برای IPv4 است با کلاینت‌های IPv6 مطابقت کند.
این یک تغییر دوپشته نیمه‌تمام رایج است: شنونده SOCKS روی یک آدرس IPv6 در دسترس می‌شود، اما قواعد هنوز فقط بازه‌های مبدأ و مقصد IPv4 را توصیف می‌کنند.
آدرس‌ها و قواعد را جداگانه بررسی کنید
Dante می‌تواند از ورودی‌های internal تکراری یا نام واسط مناسب برای آدرس‌های شنود استفاده کند. آدرس‌های مؤثر به آنچه در واسط موجود است بستگی دارد وقتی سرویس آن‌ها را پیکربندی می‌کند.
سپس قواعد کلاینت و SOCKS را بررسی کنید. عبارتی مانند 0.0.0.0/0 یک آدرس IPv4 است، نه املای جهانی برای هر خانواده آدرس. Dante شکلی بی‌طرف نسبت به خانواده آدرس مستند می‌کند، اما وقتی فقط باید به یک زیرشبکه کلاینت خاص اجازه داده شود از شکل گسترده استفاده نکنید.
محدودیت‌های احراز هویت و مقصد را همراه با تغییر خانواده نگه دارید. افزودن IPv6 نباید به‌طور تصادفی محدودیت‌هایی را حذف کند که برای کاربران IPv4 مؤثر بودند.
زمان راه‌اندازی هم می‌تواند مهم باشد. اگر آدرسی پس از شروع سرویس اختصاص داده می‌شود، بررسی کنید Dante واقعاً به چه چیزی متصل شده است، نه اینکه فرض کنید نام واسط همیشه آدرس‌هایی را که بعداً ظاهر شده‌اند شامل می‌شود.
در پایان، اتصال کلاینت IPv6 و اتصال وب‌سایت IPv6 دو نیاز جداگانه هستند. کلاینت موردنظر ممکن است از یک خانواده متصل شود در حالی که پروکسی از خانواده دیگر به مقصد می‌رسد. خانواده اتصال ناموفق را تشخیص دهید، نه صرفاً اینکه دستگاه دوپشته نامیده می‌شود.