Dante słyszy klientów IPv6, ale nadal ich odrzuca
Sprawdź zarówno wybór adresów nasłuchu w Dante, jak i reguły dostępu uwzględniające rodzinę adresów przy dodawaniu klientów IPv6.
Nazwa interfejsu Dante może rozszerzać się zarówno na adresy IPv4, jak i IPv6. Nie sprawia to jednak, że istniejąca reguła dostępu tylko dla IPv4 pasuje do klientów IPv6.
To częsta niedokończona zmiana dual-stack: odbiornik SOCKS staje się osiągalny pod adresem IPv6, ale reguły nadal opisują wyłącznie zakresy źródłowe i docelowe IPv4.
Sprawdzaj adresy i reguły osobno
Dante może używać powtarzanych wpisów internal lub odpowiedniej nazwy interfejsu dla adresów nasłuchu. Rzeczywiste adresy zależą od tego, co jest dostępne na interfejsie, gdy usługa je konfiguruje.
Następnie przejrzyj reguły klienta i SOCKS. Wyrażenie adresowe takie jak 0.0.0.0/0 to IPv4, a nie uniwersalny zapis dla każdej rodziny adresów. Dante dokumentuje formę neutralną wobec rodziny adresów, ale nie używaj szerokiej formy, gdy powinna być dozwolona tylko określona podsieć klienta.
Zachowaj ograniczenia uwierzytelniania i celu wraz ze zmianą rodziny. Dodanie IPv6 nie powinno przypadkowo usuwać ograniczeń, które były skuteczne dla użytkowników IPv4.
Znaczenie może mieć też moment uruchomienia. Jeśli adres jest przypisywany po uruchomieniu usługi, sprawdź, do czego Dante faktycznie się przywiązał, zamiast zakładać, że nazwa interfejsu zawsze obejmuje adresy, które pojawiły się później.
Na koniec, połączenie klienta IPv6 i połączenie ze stroną IPv6 to odrębne wymagania. Zamierzony klient może łączyć się przez jedną rodzinę, podczas gdy serwer proxy dociera do celu przez drugą. Diagnozuj rodzinę nieudanego połączenia, a nie tylko to, czy maszyna jest nazywana dual stack.