Името на интерфејс во Dante може да се прошири на адреси IPv4 и IPv6. Тоа не прави постоечко правило за пристап само за IPv4 да одговара на клиенти IPv6.

Ова е честа половично завршена промена на dual-stack: слушателот SOCKS станува достапен на адреса IPv6, но правилата сè уште опишуваат само опсези на извор и дестинација IPv4.

Проверете ги адресите и правилата одделно

Dante може да користи повторени записи internal или соодветно име на интерфејс за адресите за слушање. Ефективните адреси зависат од тоа што е достапно на интерфејсот кога услугата ги конфигурира.

Потоа прегледајте ги правилата за клиент и SOCKS. Израз на адреса како 0.0.0.0/0 е IPv4, а не универзален запис за секое семејство адреси. Dante документира форма неутрална кон семејството адреси, но не користете широка форма кога треба да се дозволи само одредена клиентска подмрежа.

Задржете ги ограничувањата за автентикација и дестинација заедно со промената на семејството. Додавањето IPv6 не треба случајно да ги отстрани ограничувањата што беа ефективни за корисниците на IPv4.

Времето на стартување исто така може да биде важно. Ако адресата се додели откако услугата ќе стартува, проверете на што Dante навистина се врзал наместо да претпоставувате дека името на интерфејсот секогаш ги вклучува адресите што се појавиле подоцна.

На крајот, врската на клиент IPv6 и врската со веб-локација IPv6 се одделни барања. Предвидениот клиент може да се поврзе преку едно семејство додека проксито стигнува до дестинација преку другото. Дијагностицирајте го семејството на неуспешната врска, а не само дали машината се нарекува dual stack.

Поврзани статии