مرورگر از پروکسی SOCKS استفاده می‌کند، سپس nslookup با تفکیک‌کننده معمول دستگاه تماس می‌گیرد. این کافی نیست تا نتیجه بگیریم مرورگر گزینه DNS از راه دور خود را نادیده گرفته است.

ابزار از طریق رابط DNS خود پرس‌وجوی دیگری انجام داد. از مرورگر نپرسید که کدام مسیر را استفاده کند. برعکس، مرورگری که نام میزبان‌های مقصد را به SOCKS می‌فرستد، هر کلاینت تفکیک‌کننده روی دستگاه را دوباره پیکربندی نمی‌کند.

انتقال پویا SSH تمایز مفید دیگری می‌افزاید. اتصال‌های برنامه‌ای آگاه به SOCKS را می‌پذیرد. یک رله خودکار UDP DNS برای کل سامانه نیست. نام میزبان مقصدی که در درخواست SOCKS حمل می‌شود همچنان می‌تواند از راه دور حل شود بدون آنکه پرس‌وجوهای معمول DNS سامانه از آن شنونده عبور کنند.

عملیاتی را که برایتان مهم است ارزیابی کنید. نوع مؤثر پروکسی مرورگر و سیاست حل مقصد را مشخص کنید، سپس شواهد مرتبط با آن درخواست مرورگر را بررسی کنید. ابزار جداگانه‌ای بیرون از این مسیر مقایسه است، نه اندازه‌گیری جستجوی درونی مرورگر.

اگر نیاز، مسیریابی حل نام در کل سامانه است، آن را جدا بیان کنید. به طرحی پشتیبانی‌شده و مناسب نیاز دارد که ترافیک تفکیک‌کننده در محدوده را پوشش دهد. یک تنظیم پروکسی برنامه، ترتیبی محدودتر برقرار می‌کند.

مقالات مرتبط