SOCKS-innstillinga i nettlesaren din konfigurerer ikkje nslookup
Tolk eit system-DNS-oppslag separat frå ein nettlesarførespurnad via proxy når du vurderer fjernoppslag av vertsnamn.
Nettlesaren brukar ein SOCKS-proxy, deretter kontaktar nslookup den vanlege resolveren til maskina. Det er ikkje nok til å konkludera at nettlesaren ignorerte fjern-DNS-valet sitt.
Verktøyet gjorde nok ei førespurnad via sitt eige DNS-grensesnitt. Det spurde ikkje nettlesaren kva rute som skulle brukast. Omvendt omkonfigurerer ikkje ein nettlesar som sender destinasjonsvertsnamn til SOCKS kvar resolverklient på eininga.
Dynamisk SSH-vidareformidling legg til ein annan nyttig skilnad. Ho godtek SOCKS-medvitne applikasjonstilkoplingar. Ho er ikkje eit automatisk systemomfattande UDP-DNS-relé. Eit destinasjonsvertsnamn som blir bore i ei SOCKS-førespurnad kan framleis løysast eksternt utan å senda dei vanlege DNS-førespurnadene til systemet gjennom den lyttaren.
Vurder operasjonen du bryr deg om. Identifiser den effektive proxytypen til nettlesaren og politikken for destinasjonsoppslag, og undersøk deretter prov knytt til den nettlesarførespurnaden. Eit separat verktøy utanfor den vegen er ein samanlikning, ikkje ei måling av den interne oppslaget til nettlesaren.
Viss kravet er systemomfattande ruting av namneoppslag, angi det separat. Det treng ein høveleg støtta design som dekkjer resolver-trafikken i omfanget. Éi proxyinnstilling for ein applikasjon etablerer ei snevrare ordning.