چند والد Squid گزینه‌اند، نه زنجیره سریالی
فهرست peer به Squid حق انتخاب می‌دهد. مسیر سریالی A به B به C نیازمند انتخاب پرش بعدی در هر نمونهٔ ارسال است.
دو خط cache_peer به معنای «ابتدا از پروکسی اول و سپس از دومی عبور کن» نیست. آن‌ها peerهایی را تعریف می‌کنند که Squid می‌تواند انتخاب کند. درخواست‌های round-robin می‌توانند بین والدها جابه‌جا شوند بدون اینکه هرگز از هر دو بگذرند.
مسیر سریالی میان نمونه‌ها توزیع می‌شود:
client → A → B → C → origin- A، B را به‌عنوان پرش بعدی خود انتخاب می‌کند.
- B، C را انتخاب می‌کند.
- C اتصال مبدأ را باز می‌کند.
هر گیرنده باید peer پایین‌دستی بی‌واسطه خود را مجاز کند. هر نمونه همچنین به یک سیاست دسترسی مستقیم سازگار نیاز دارد اگر رد کردن پرش بعدی‌اش ممنوع باشد.
در نسخه‌هایی که از آن‌ها پشتیبانی می‌کنند، cache_peer یک peer را تعریف می‌کند، cache_peer_access انتخاب را محدود می‌کند و never_direct ارسال مستقیم را برای ترافیک انتخابی ممنوع می‌کند. تعریف peer به‌تنهایی هیچ‌یک از دو سیاست دیگر را برقرار نمی‌کند.
تصمیم را در هر پرش بررسی کنید. گزارش A که B را انتخاب می‌کند نمی‌تواند اثبات کند B، C را انتخاب کرده است. برخورد کش محلی می‌تواند اتصال بالادستی جدید را کاملاً دور بزند، بنابراین نبود ترافیک والد برای یک درخواست شاهد کافی بر زنجیرهٔ شکسته نیست.