یک پروکسی پیش‌رو می‌تواند اعتبارنامه بخواهد، شبکه‌های مبدأ را محدود کند و سیاست مقصد را اعمال کند. اما این کنترل‌ها ثابت نمی‌کنند که فراخواننده یک برنامهٔ اجرایی مشخص است.

سرآیند User-Agent یا سرآیند سفارشی را کارخواه ارائه می‌دهد و می‌توان آن را کپی کرد. بنابراین نام برنامه در درخواست به‌عنوان تنها دروازه به یک پروکسی خصوصی مناسب نیست.

از کنترل‌های دسترسی استفاده کنید که بیانگر چیزی باشند که واقعاً می‌توانید اعتبارسنجی کنید: حساب مجاز، مکان شبکهٔ مجاز و مقصدهای موردنظر. اعتبارنامهٔ کارخواه را با طراحی معمول برنامه برای مدیریت اسرار محافظت و باطل کنید. سپس درخواست‌های مجاز و ردشده را بررسی کنید در برابر مرز دسترسی موردنظر.

حتی احراز هویت قوی‌تر کارخواه تنها مالکیت یک کلید یا اعتبارنامهٔ تأییدشده را اثبات می‌کند. نباید آن را تضمین مطلق اینکه هیچ برنامهٔ دیگری نمی‌تواند از آن اعتبارنامه استفاده کند توصیف کرد.

اگر نیاز، اعمال یکپارچگی دستگاه‌های مدیریت‌شده یا برنامه‌هاست، آن را به‌عنوان یک نیاز سامانه‌ای افزوده مشخص کنید. آن را با قاعدهٔ سرآیند Squid که تنها رشته‌ای را که فراخواننده خود انتخاب کرده می‌شناسد وعده ندهید.

مقالات مرتبط