Μπορεί ένας ιδιωτικός διαμεσολαβητής να δέχεται μόνο την εφαρμογή σας;
Εξηγεί τα όρια των περιορισμών ονόματος εφαρμογής και User-Agent και ξεχωρίζει την κατοχή διαπιστευτηρίων από την απόδειξη συγκεκριμένου εκτελέσιμου.
Ένας πρόσθιος διαμεσολαβητής μπορεί να απαιτεί διαπιστευτήρια, να περιορίζει δίκτυα προέλευσης και να εφαρμόζει πολιτική προορισμού. Αυτοί οι έλεγχοι δεν αποδεικνύουν ότι ο καλών είναι ένα συγκεκριμένο εκτελέσιμο.
Το User-Agent ή μια προσαρμοσμένη κεφαλίδα παρέχεται από τον πελάτη και μπορεί να αντιγραφεί. Επομένως το όνομα εφαρμογής σε ένα αίτημα δεν είναι κατάλληλο ως η μόνη πύλη προς έναν ιδιωτικό διαμεσολαβητή.
Χρησιμοποιήστε ελέγχους πρόσβασης που εκφράζουν αυτό που μπορείτε πραγματικά να επαληθεύσετε: εξουσιοδοτημένος λογαριασμός, επιτρεπόμενη θέση δικτύου και οι προβλεπόμενοι προορισμοί. Προστατέψτε και ανακαλέστε τα διαπιστευτήρια του πελάτη μέσω του συνήθους σχεδιασμού της εφαρμογής για διαχείριση μυστικών. Στη συνέχεια επαληθεύστε τα επιτρεπόμενα και απορριφθέντα αιτήματα ως προς το προβλεπόμενο όριο πρόσβασης.
Ακόμη και ισχυρότερη αυθεντικοποίηση πελάτη αποδεικνύει κατοχή εγκεκριμένου κλειδιού ή διαπιστευτηρίου. Δεν πρέπει να περιγράφεται ως απόλυτη εγγύηση ότι κανένα άλλο πρόγραμμα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το διαπιστευτήριο.
Αν η απαίτηση είναι η επιβολή ακεραιότητας διαχειριζόμενων συσκευών ή εφαρμογών, προσδιορίστε την ως πρόσθετη απαίτηση συστήματος. Μην την υπόσχεστε από κανόνα κεφαλίδας του Squid που απλώς αναγνωρίζει μια συμβολοσειρά που επέλεξε ο καλών.