برای یک پروکسی HTTP معمولی، URL آن را در محیطی که CocoaPods در آن اجرا می‌شود قرار دهید. در پوسته POSIX می‌توان یک فراخوانی را چنین تنظیم کرد:

http_proxy=http://proxy.example:8080 \
https_proxy=http://proxy.example:8080 \
pod install

این دو متغیر می‌توانند به یک شنونده اشاره کنند. دانلود از منابع عمومی می‌تواند نشانی از فهرست پروکسی‌های HTTP را در جایی که آن مسیر مجاز است به کار ببرد؛ نخست بررسی کنید که دانلودکننده واقعی curl یا Git هیچ اعتبارنامه پروکسی تنظیم‌شده یا ذخیره‌شده‌ای ندارد. نام‌های آن‌ها پروتکل‌های مقصد را انتخاب می‌کنند؛ URL نقطه پایانی پروکسی را توصیف می‌کند.

دانلودکننده HTTP در CocoaPods فرمان curl را صدا می‌زند، در حالی که دانلودکننده Git آن فرمان Git را صدا می‌زند. هر دو محیط اجرا را دریافت می‌کنند، اما هر یک پیکربندی پشتیبانی‌شده خود را نیز دارد. یک ورودی http.proxy در Git می‌تواند باعث شود آن دانلود متفاوت از دانلودکننده HTTP رفتار کند.

منبع وابستگی و فرمان ناموفق را در خروجی pod بخوانید. مخزن Git که از طریق HTTPS واکشی می‌شود از انتقال HTTP گیت پیروی می‌کند. منبع SSH به جای آن از پیکربندی SSH پیروی می‌کند.

مقالات مرتبط