Дајте им на преземачите на CocoaPods прокси-окружување

Стартувајте pod install со променливи за HTTP прокси и утврдете дали неуспешното преземање на зависност користи Git или HTTP преземач.

За обичен HTTP прокси наведете го неговиот URL во околината во која се стартува CocoaPods. Во POSIX-школка еден повик може да се конфигурира вака:

http_proxy=http://proxy.example:8080 \
https_proxy=http://proxy.example:8080 \
pod install

Двете променливи можат да покажуваат на истиот слушач. Преземањата од јавни извори можат да користат адреса од листата со HTTP прокси-сервери таму каде што таа рута е дозволена; прво проверете дали вистинскиот curl или Git преземач нема конфигурирани или зачувани прокси-акредитиви. Нивните имиња ги избираат протоколите на одредиштето; URL-то го опишува крајот на проксито.

HTTP преземачот на CocoaPods го повикува curl, а неговиот Git преземач го повикува Git. Двата ја добиваат околината за стартување, но секој има и своја поддржана конфигурација. Записот http.proxy во Git може да направи тоа преземање да се однесува поинаку од HTTP преземачот.

Прочитајте го изворот на зависноста и неуспешната команда во излезот на pod. Git-складиште преземено преку HTTPS го следи HTTP транспортот на Git. SSH изворот наместо тоа ја следи SSH конфигурацијата.

Поврзани статии