Για το συνηθισμένο αρχείο ~/.subversion/servers ενός χρήστη Unix, αυτός ο έλεγχος απαριθμεί επιλεγμένες εισόδους διαμεσολαβητή και αντιστοιχίσεις ομάδων κεντρικών υπολογιστών χωρίς να εκτυπώνει αποθηκευμένους κωδικούς πρόσβασης:

from configparser import ConfigParser
from pathlib import Path

settings = ConfigParser(interpolation=None)
settings.read(Path.home() / '.subversion' / 'servers')
for key in ('http-proxy-host', 'http-proxy-port',
            'http-proxy-exceptions'):
    print(key, settings.get('global', key, fallback=''))

if settings.has_section('groups'):
    for group, patterns in settings.items('groups'):
        print('group', group, patterns)

Κρατήστε το όνομα κεντρικού υπολογιστή του αποθετηρίου μαζί με αυτή την έξοδο. Το σενάριο αναφέρει περιεχόμενο αρχείου, όχι τη διαδρομή που επέλεξε τελικά το Subversion.

Ελέγξτε την ονομασμένη ενότητα της αντίστοιχης ομάδας καθώς και την global. Η ενότητα groups αντιστοιχίζει ονόματα σε μοτίβα διακομιστών; οι τιμές κεντρικού υπολογιστή και θύρας μιας αντίστοιχης ομάδας μπορούν να υπερισχύσουν των προεπιλογών, και οι εξαιρέσεις μπορούν να παρακάμψουν έναν διαμεσολαβητή που έχει ρυθμιστεί διαφορετικά.

Στη συνέχεια λάβετε υπόψη πηγές σε επίπεδο συστήματος και ειδικές για την πλατφόρμα, έναν προσαρμοσμένο κατάλογο ρυθμίσεων και παρακάμψεις από τη γραμμή εντολών. Ρωτήστε τα αρχεία του πραγματικού λογαριασμού ή της κλήσης, όχι τον αρχικό κατάλογο άλλου χρήστη.

Ένας προβολέας πρέπει να χαρακτηρίζει τις τιμές κατά πηγή και εύρος. Ένα μόνο μη προσδιορισμένο κείμενο για διαμεσολαβητή συστήματος χάνει και την απόφαση που αφορά τον κεντρικό υπολογιστή και τη διάκριση μεταξύ εισόδων από αρχείο χρήστη και πολιτικής συστήματος.

Σχετικά άρθρα