Invoke-WebRequest: παροχή διαπιστευτηρίων διαμεσολαβητή στο PowerShell

Για ρητό λογαριασμό διαμεσολαβητή, περάστε ένα αντικείμενο διαπιστευτηρίων στο -ProxyCredential:

$proxyAccount = Get-Credential
Invoke-WebRequest -Uri https://example.com/ -Proxy http://proxy.example:8080 -ProxyCredential $proxyAccount

Αντικαταστήστε το τελικό σημείο με την εγκεκριμένη υπηρεσία. Το Get-Credential ζητά λογαριασμό αντί να ενσωματώνει κωδικό πρόσβασης στη γραμμή εντολών. Αυτός ο λογαριασμός πηγαίνει στον ενδιάμεσο· τα διαπιστευτήρια προορισμού είναι ξεχωριστή παράμετρος και δεν μπορούν να απαντήσουν σε 407 του διαμεσολαβητή.

Αν το σχήμα ελέγχου ταυτότητας του διαμεσολαβητή και η ταυτότητα της διεργασίας υποστηρίζουν ενοποιημένο έλεγχο ταυτότητας, επιλέξτε το -ProxyUseDefaultCredentials. Μην το συνδυάζετε με ρητά διαπιστευτήρια διαμεσολαβητή στο ίδιο αίτημα.

Ελέγξτε την αναφορά για την έκδοση PowerShell που εκτελεί το σενάριο. Τα Windows PowerShell και το σύγχρονο PowerShell διαφέρουν στην υλοποίηση και τη διαθεσιμότητα παραμέτρων· οι υποστηριζόμενες εκδόσεις παρέχουν επίσης το -NoProxy για ρητό άμεσο αίτημα.

Όταν το ίδιο σενάριο συμπεριφέρεται διαφορετικά ως εργασία

Εξετάστε τις σχετικές καταχωρίσεις $PSDefaultParameterValues και τη διαμόρφωση διαμεσολαβητή που υποστηρίζει η διεργασία. Ένα προφίλ μπορεί κατά την έναρξη της συνεδρίας να προσθέσει προεπιλογές διαμεσολαβητή για συγκεκριμένη εντολή. Μια προγραμματισμένη εργασία μπορεί να παραλείψει αυτό το προφίλ και να εκτελεστεί με άλλη ταυτότητα, παρόλο που το αρχείο σεναρίου δεν αλλάζει.

Συγκρίνετε το URL προορισμού, το επιλεγμένο τελικό σημείο, την απαιτούμενη μέθοδο διαμεσολαβητή, την έκδοση PowerShell και τα ρητά έναντι των προεπιλεγμένων διαπιστευτηρίων, κρατώντας τα μυστικά κρυμμένα. Αν ο έλεγχος ταυτότητας του διαμεσολαβητή πετύχει και ο προορισμός επιστρέψει 401, ερευνήστε τη σύνδεση σε αυτόν τον προορισμό αντί να μεταφέρετε τον κωδικό του διαμεσολαβητή στην παράμετρο διαπιστευτηρίων προέλευσης.