Invoke-WebRequest: доставување на акредитиви за прокси во PowerShell
Invoke-WebRequest има одделни параметри за акредитиви за прокси. Акредитивите на целта и успешното најавување во прелистувачот не ги заменуваат.
За експлицитна сметка за прокси, предајте објект со акредитиви на -ProxyCredential:
$proxyAccount = Get-Credential
Invoke-WebRequest -Uri https://example.com/ -Proxy http://proxy.example:8080 -ProxyCredential $proxyAccountЗаменете ја крајната точка со одобрената услуга. Get-Credential бара сметка наместо да вгради лозинка во командната линија. Оваа сметка оди кај посредникот; акредитивите за целта се посебен параметар и не можат да одговорат на 407 од проксито.
Ако шемата за автентикација на проксито и идентитетот на процесот поддржуваат интегрирана автентикација, изберете -ProxyUseDefaultCredentials. Не го комбинирајте со експлицитни акредитиви за прокси во истото барање.
Проверете го упатството за верзијата на PowerShell што ја извршува скриптата. Windows PowerShell и современиот PowerShell се разликуваат по имплементација и достапност на параметри; поддржаните верзии нудат и -NoProxy за експлицитно директно барање.
Кога истата скрипта се однесува поинаку како задача
Прегледајте ги релевантните записи на $PSDefaultParameterValues и конфигурацијата за прокси што ја поддржува процесот. Профилот може при почеток на сесијата да додаде стандардни поставки за прокси специфични за командата. Закажаната задача може да го прескокне тој профил и да работи со друг идентитет, иако датотеката на скриптата е непроменета.
Споредете го URL-то на целта, избраната крајна точка, потребниот метод за прокси, верзијата на PowerShell и експлицитните наспроти стандардните акредитиви, притоа криејќи ги тајните. Ако автентикацијата на проксито успее, а целта врати 401, истражете го најавувањето на таа цел наместо да ја преместите лозинката за прокси во параметарот за акредитиви на изворот.