Invoke-WebRequest: provizi identigilojn de prokurilo en PowerShell
Invoke-WebRequest havas apartajn parametrojn por identigiloj de prokurilo. Identigiloj de la celo kaj sukcesa ensaluto de la retumilo ne anstataŭas ilin.
Por eksplicita prokurila konto, transdonu identigilan objekton al -ProxyCredential:
$proxyAccount = Get-Credential
Invoke-WebRequest -Uri https://example.com/ -Proxy http://proxy.example:8080 -ProxyCredential $proxyAccountAnstataŭigu la finpunkton per la aprobita servo. Get-Credential petas konton anstataŭ enigi pasvorton en la komandlinio. Ĉi tiu konto iras al la peranto; identigiloj de la celo estas aparta parametro kaj ne povas respondi 407 de prokurilo.
Se la aŭtentiga skemo de la prokurilo kaj la identeco de la procezo subtenas integritan aŭtentigon, elektu -ProxyUseDefaultCredentials anstataŭe. Ne kombinu ĝin kun eksplicitaj prokurilaj identigiloj en la sama peto.
Kontrolu la referencon por la PowerShell-versio, kiu rulas la skripton. Windows PowerShell kaj moderna PowerShell diferencas laŭ efektivigo kaj parametra disponebleco; subtenataj versioj ankaŭ provizas -NoProxy por eksplicita rekta peto.
Kiam la sama skripto kondutas alie kiel tasko
Ekzamenu koncernajn rikordojn de $PSDefaultParameterValues kaj la prokurilan agordon subtenatan de la procezo. Profilo povas ĉe sesia starto aldoni komandospecifajn prokurilajn defaŭltojn. Planita tasko povas preterlasi tiun profilon kaj ruli sub alia identeco, kvankam la skriptodosiero ne ŝanĝiĝas.
Komparu celan URL-on, elektitan finpunkton, postulatan prokurilan metodon, PowerShell-version kaj eksplicitajn kontraŭ defaŭltaj identigiloj, tenante sekretojn kaŝitaj. Se prokurila aŭtentigo sukcesas kaj la celo redonas 401, esploru tiun celan ensaluton anstataŭ movi la prokurilan pasvorton en la parametron de originaj identigiloj.