Διαβάστε φωναχτά αυτή την πολιτική: επιτρέψτε στο δίκτυο του γραφείου να χρησιμοποιεί τον διαμεσολαβητή για τον εγκεκριμένο προορισμό. Αν αυτές οι συνθήκες ανήκουν μαζί, κρατήστε τις μαζί στον κανόνα.

http_access allow office_clients approved_destination

Και τα δύο ACL πρέπει να ταιριάζουν για να επιτρέψει αυτή η γραμμή το αίτημα. Ο χωρισμός της αλλάζει την πολιτική:

http_access allow office_clients
http_access allow approved_destination

Οι πελάτες του γραφείου μπορούν τώρα να επιτρέπονται χωρίς τον περιορισμό προορισμού, και τα αιτήματα προς αυτόν τον προορισμό χωρίς τον περιορισμό γραφείου, εκτός αν κάποιος προηγούμενος κανόνας τους αρνήθηκε. Δύο γραμμές δεν είναι πιο ευανάγνωστη γραφή μιας γραμμής.

Η σειρά είναι μέρος της πολιτικής

Το Squid αξιολογεί τους κανόνες πρόσβασης διαδοχικά. Η πρώτη ταιριαστή απόφαση ελέγχει το αίτημα. Ένα προηγούμενο allow all ακυρώνει έναν προσεκτικό μεταγενέστερο περιορισμό· μια προηγούμενη ταιριαστή άρνηση εμποδίζει να φτάσει σε μεταγενέστερη άδεια.

Η τεκμηρίωση του http_access εξηγεί αυτή τη σειρά. Κρατήστε μια σκόπιμη τελική άρνηση αντί να βασίζεστε στο ότι ο αναγνώστης θα θυμάται την υπονοούμενη προεπιλεγμένη συμπεριφορά.

Πολλοί ορισμοί ACL έχουν διαφορετική σχέση OR: ένα επώνυμο ACL πηγής μπορεί να απαριθμεί πολλές επιτρεπόμενες περιοχές. Αυτό δεν κάνει την ταυτότητα πηγής και προορισμού τον ίδιο τύπο ACL. Ορίστε τα χωριστά και μετά συνδυάστε τα ονόματα σε μια απόφαση πρόσβασης.

Για μια ιδιωτική έξοδο, αυτό επηρεάζει ποιος μπορεί να χρησιμοποιεί την εξωτερική σας IP. Εξετάστε τέσσερις περιπτώσεις: εγκεκριμένος πελάτης προς εγκεκριμένο προορισμό, εγκεκριμένος πελάτης αλλού, άλλος πελάτης προς τον εγκεκριμένο προορισμό και άλλος πελάτης αλλού. Αν οι κανόνες επιτρέπουν περισσότερες περιπτώσεις από όσες σκοπεύει η πολιτική, διορθώστε τη λογική πριν διευρύνετε τον ακροατή. Μια συντακτικά έγκυρη ρύθμιση μπορεί να εκφράζει λανθασμένες άδειες.

Σχετικά άρθρα