Bu politikayı yüksek sesle okuyun: ofis ağına onaylanmış hedef için proxy kullanma izni verin. Bu koşullar birlikte aitse, kuralda da birlikte tutun.

http_access allow office_clients approved_destination

O satırın isteği izin vermesi için iki ACL de eşleşmelidir. Onu bölmek politikayı değiştirir:

http_access allow office_clients
http_access allow approved_destination

Artık ofis istemcilerine hedef kısıtlaması olmadan izin verilebilir ve o hedefe istekler ofis kısıtlaması olmadan, daha önceki bir kural onları reddetmediyse. İki satır, bir satırın daha okunaklı yazımı değildir.

Sıra politikanın parçasıdır

Squid erişim kurallarını sırayla değerlendirir. İlk eşleşen karar isteği kontrol eder. Daha erken bir allow all, sonraki dikkatli kısıtlamayı geçersiz kılar; daha erken eşleşen bir ret, sonraki bir izne ulaşmayı engeller.

http_access belgeleri bu sırayı açıklar. Okuyucunun örtük varsayılan davranışı hatırlamasına güvenmek yerine bilinçli bir son ret bırakın.

Birçok ACL tanımı farklı bir OR ilişkisine sahiptir: adlandırılmış tek bir kaynak ACL birkaç izinli aralığı listeleyebilir. Bu, kaynak ve hedef kimliğini aynı ACL türü yapmaz. Bunları ayrı tanımlayın, sonra adları bir erişim kararında birleştirin.

Özel bir çıkış için bu, dış IP'nizi kimin kullanabileceğini etkiler. Dört durumu düşünün: onaylanmış istemci onaylanmış hedefe, onaylanmış istemci başka yere, başka istemci onaylanmış hedefe ve başka istemci başka yere. Eğer kurallar politikanın amaçladığından fazla duruma izin veriyorsa, dinleyiciyi genişletmeden önce mantığı düzeltin. Sözdizimsel olarak geçerli bir yapılandırma yine de yanlış izinleri ifade edebilir.

İlgili makaleler