Tenu ASMX-prokurajn agordojn ekster la generita Reference.cs

Agordi ASMX-servan klienton per ĝiaj publikaj prokuraj propraĵoj kaj teni necesan petspecifigon aparte de regeneritaj referencaj dosieroj.

Por ASMX-kliento bazita sur HttpWebClientProtocol de .NET Framework, agordu ĝian publikan Proxy antaŭ la unua retoperacio:

var service = new ReportsService();
service.Proxy = new WebProxy("http://proxy.example:8080")
{
    Credentials = proxyAccount
};

ReportsService estas la generita klaso kaj proxyAccount venas de la deplojo. La identigiloj de la SOAP-servo estas apartaj. Ĉi tiu atribuo ne bezonas ripetiĝi en ĉiu generita operacio.

Se la ŝanĝo koncernas suban petopcion aŭ instrumentadon, uzu la anstataŭigeblan GetWebRequest(Uri) de la malnova bazo. Tenu kongruan partan deklaracion en aparta kompilita dosiero kiam la generita klaso estas parta; alie taŭga derivita kliento povas provizi la anstataŭigon. Voku la bazan efektivigon kaj konservu normalan petokonstruadon.

Tiu lokigo postvivas ĝisdatigon de la retreferenco: regenerado povas anstataŭigi permanajn redaktojn en Reference.cs, dum aparte prizorgataj etendaĵoj restas reprodukteblaj.

Ŝanĝu nur la petan konduton efektive bezonatan. Kopii solvon KeepAlive povas influi konektan reuzadon kaj aŭtentikigon dependan de konekta stato.

Ĉi tio estas la modelo ASMX/.NET Framework. WCF kaj aliaj SOAP-stakoj havas proprajn transportajn interfacojn. Elektu la subtenatan klientan agordon antaŭ ol enkonduki propran etendaĵon.

Rilataj artikoloj