ASMX-Proxy-Astellunge baussent der generéierter Reference.cs halen

Konfiguréiert en ASMX-Service-Client iwwer seng ëffentlech Proxy-Eegeschaften a halt déi noutwendech Ufro-Upassung getrennt vun de regeneréierte Referenzfichieren.

Fir en ASMX-Client deen op HttpWebClientProtocol vum .NET Framework baséiert, konfiguréiert seng ëffentlech Proxy virun der éischter Netzwierkoperatioun:

var service = new ReportsService();
service.Proxy = new WebProxy("http://proxy.example:8080")
{
    Credentials = proxyAccount
};

ReportsService ass déi generéiert Klass an proxyAccount kënnt vum Deployment. D'SOAP-Service-Anmëllungsdaten sinn separat. Dës Zoustellung muss net an all generéierter Operatioun widderholl ginn.

Wann d'Ännerung eng ënnerläschlech Ufrooptioun oder Instrumentéierung betrëfft, benotzt déi iwwerschreiwbar GetWebRequest(Uri) vun der aler Basis. Halt eng passend partiell Deklaratioun an enger separat kompiléierter Fichier wann déi generéiert Klass partiell ass; soss kann en ugedruewene Client d'Iwwerschreifung ubidden. Ruff d'Basisimplementéierung op a behält den normale Bau vun der Ufro.

Dës Plaz iwwerlieft d'Update vun der Web-Referenz: d'Regeneréierung kann manuell Ännerungen an Reference.cs ersetzen, während separat ënnerhalen Erweiderungen reproduzéierbar bleiwen.

Ännert nëmmen dat Ufroverhalen, dat tatsächlech gebraucht gëtt. D'Kopéiere vun enger KeepAlive-Léisung kann d'Wiederverwendung vun de Verbindungen an d'Authentifizéierung beaflossen, déi vum Verbindungszoustand ofhänkt.

Dëst ass den ASMX/.NET Framework-Modell. WCF an aner SOAP-Stäck hunn hir eege Transportinterface. Wielt déi ënnerstëtzt Client-Astellung, ier Dir eng personaliséiert Erweiderung aféiert.

Ähnlech Artikelen