Acquire::http::Proxy-Auto-Detect نام یک فرمان بیرونی را می‌آورد، نه نشانی اسکریپت PAC. APT همان URI ای را که می‌خواهد به آن وصل شود به آن فرمان می‌دهد.

خروجی فرماننتیجه APT
یک URI پروکسیاز نقطه پایانی بازگشتی استفاده کنید.
DIRECTاتصال مستقیم را انتخاب کنید.
بدون خروجیپیکربندی عمومی را در حال استفاده بگذارید.

قرارداد انتقال APT را به ارزیاب PAC مرورگر تبدیل نمی‌کند. نشانی PAC داده انتخاب مسیر JavaScript است؛ URI پروکسی یک سرویس ارسال است. یک کمک‌کننده مدیریت‌شده باید سیاست موردنظر را به همان یک نتیجه ترجمه کند. تشخیص‌ها را از آن مسیر نتیجه خروجی استاندارد دور نگه دارید.

برای مسیری پایدار، یک پروکسی صریح تأییدشده با چند ورودی DIRECT مخصوص میزبان می‌تواند ساده‌تر باشد. APT مستند می‌کند که ورودی‌های پروکسی مخصوص میزبان بر کشف خودکار برای آن میزبان اولویت دارند.

احراز هویت را در یک فایل اعتبارنامه جداگانه مناسب نگه دارید، جایی که APT نصب‌شده پشتیبانی می‌کند. یافتن مسیر آن را احراز هویت نمی‌کند. ورودی‌های مؤثر APT را بررسی کنید، نه اینکه فرض کنید دکمه‌ای در سطح سیستم رومیزی همه شرایط PAC مرورگر را ترجمه کرده است.

مقالات مرتبط