یک پروکسی می‌تواند در مرورگر گوشی اندروید کار کند، در حالی که لپ‌تاپ متصل با اشتراک‌گذاری از خروجی معمول شبکه موبایل استفاده می‌کند. لپ‌تاپ اتصال را از هات‌اسپات می‌گیرد، اما پیکربندی پروکسی مرورگر گوشی را به ارث نمی‌برد.

ماژول اشتراک‌گذاری اندروید ترافیک دستگاه‌های متصل را هدایت می‌کند. در عوض، مرورگری که از پروکسی آگاه است اتصالی به یک سرویس پروکسی باز می‌کند. اشتراک‌گذاری اتصال شبکه گوشی آن مرحله در سطح برنامه را برای لپ‌تاپ انجام نمی‌دهد.

اگر لپ‌تاپ می‌تواند به پروکسی راه دور تأییدشده برسد، مرورگر یا برنامه‌اش را با آن نقطه پایانی پیکربندی کنید. برای استفاده از سرور پروکسی که روی گوشی اجرا می‌شود، سرور باید کلاینت‌ها را از شبکه اشتراک‌گذاری‌شده بپذیرد و نشانی‌ای فراهم کند که از لپ‌تاپ قابل دسترسی باشد.

روی لپ‌تاپ، 127.0.0.1 هنوز به لپ‌تاپ اشاره می‌کند. نمی‌تواند شنونده گوشی را شناسایی کند.

یک برنامه هدایت به سبک VPN ممکن است بسته به برنامه، نسخه اندروید و پشتیبانی اشتراک‌گذاری، ترتیب دیگری برای اشتراک‌گذاری ترافیک فراهم کند. خروجی واقعی برنامه لپ‌تاپ را جداگانه بررسی کنید؛ ادعای مسیریابی در کل گوشی پوشش دستگاه‌های متصل را اثبات نمی‌کند.

مقالات مرتبط