import java.net.InetSocketAddress;
import org.apache.hc.core5.reactor.IOReactorConfig;
import org.apache.hc.client5.http.impl.async.HttpAsyncClients;

var reactor = IOReactorConfig.custom()
    .setSocksProxyAddress(new InetSocketAddress("proxy.example", 1080))
    .build();
var client = HttpAsyncClients.custom()
    .setIOReactorConfig(reactor)
    .build();
client.start();

درخواست‌های ناهمگام موردنظر را با این کلاینت بفرستید و URI مقصد واقعی آن‌ها را نگه دارید. کلاینت را در طول کار باز نگه دارید و پس از پایان ببندید. برای درخواست‌های مجاز به مقصدهای عمومی، فهرست پراکسی SOCKS میزبان و درگاه پیشنهادی می‌دهد؛ نسخهٔ SOCKS را با پشتیبانی reactor تطبیق دهید.

این مسیر سوکت ناهمگام را reactor کنترل می‌کند. مسیر پراکسی HTTP با HttpHost یا SocketConfig مدیر اتصال کلاسیک، رابط دیگری است.

برای احراز هویت SOCKS با نام کاربری و گذرواژه، در صورت پشتیبانی، setSocksProxyUsername و setSocksProxyPassword را هم روی builderِ reactor تنظیم کنید. پیکربندی را پیش از start تمام کنید، نه با تغییر تنظیمات مشترک هنگام اجرای درخواست‌ها.

مقالات مرتبط