اعتبارنامه‌های Apache ProxyRemote در برابر proxy-chain-auth

یک کلاینت می‌تواند با یک حساب به پراکسی پیشروی Apache احراز هویت کند، در حالی که Apache با حسابی دیگر به پراکسی والد احراز هویت می‌کند:

client ── client account ── Apache ── parent account ── parent proxy

برای حساب ثابت پراکسی والد در httpd 2.4.59 یا جدیدتر، ProxyRemote آرگومان سوم را می‌پذیرد:

ProxyRemote "*" "http://parent.example:3128" "parent-user:replace_with_private_password"

این تنظیمات موجود پراکسی پیشرو با کنترل دسترسی را تکمیل می‌کند، مانند یک شنوندهٔ خصوصی که هم نشانی IP کلاینت و هم ورود به پراکسی را لازم دارد. این حساب به پراکسی والد انتخاب‌شده تعلق دارد. از تنظیماتی که آن را در بر دارد محافظت کنید و دامنهٔ تطابق لازم برای استقرار را انتخاب کنید.

Apache این اعتبارنامه‌های Basic را از پیش ارسال می‌کند، بدون آنکه نخست منتظر چالش بماند. همین موضوع انتقال و سیاست حساب اتصال والد را مهم می‌کند؛ نشست HTTPS بعدی وب‌سایت خودش پرش HTTP بدون رمزنگاری به پراکسی والد را محافظت نمی‌کند.

چه زمانی همان حساب ورودی باید ادامه یابد

Apache معمولاً احراز هویت پراکسی خطاب‌شده به خودش را مصرف می‌کند. تنظیم محیطی proxy-chain-auth در عوض اجازه می‌دهد اعتبارنامه‌های پراکسی کلاینت به پراکسی بعدی فرستاده شوند:

SetEnv proxy-chain-auth On

این فقط برای زنجیرهٔ احراز هویت عامدانه مشترک مناسب است. مواد حساب ورودی را به جلو می‌فرستد؛ نام کاربری و گذرواژهٔ متفاوتی برای پراکسی والد نمی‌سازد.

با آرگومان صریح اعتبارنامه در ProxyRemote، تنظیم proxy-chain-auth هیچ اثری ندارد. منبع اعتبارنامه را آگاهانه انتخاب کنید، نه اینکه هر دو تنظیم را روی هم بگذارید به امید آنکه گذرواژه‌ای که کار می‌کند انتخاب شود.

این سازوکارها پرش‌های پراکسی را احراز هویت می‌کنند. سرآیند Authorization وب‌سایت مقصد تبادلی جداگانه باقی می‌ماند.