از .NET بپرسید برای یک URL از کدام پروکسی استفاده می‌کند
انتخاب پروکسی پیش‌فرض را برای یک مقصد دقیق بررسی کنید، شامل تصمیم‌های عبور و بازنویسی‌های صریح HttpClient.
درباره URL دقیقی که شکست می‌خورد از سیاست پیش‌فرض بپرسید:
var destination = new Uri("https://example.com/");
var proxy = HttpClient.DefaultProxy;
Console.WriteLine(proxy.IsBypassed(destination));
Console.WriteLine(proxy.GetProxy(destination));از فضای نام‌های System و System.Net.Http استفاده کنید. اطلاعات خصوصی نقطه پایانی بازگشتی را از گزارش‌های عمومی بیرون نگه دارید.
| مشاهده | معنا |
|---|---|
IsBypassed(destination) | اینکه آیا این سیاست مسیریابی مستقیم را برای آن URL انتخاب می‌کند. |
GetProxy(destination) | نتیجه سیاست؛ WebProxy می‌تواند مقصد اصلی را برگرداند هنگام عبور. |
| یک درخواست واقعی از طریق کلاینت شکست‌خورده | شواهدی درباره اینکه مسیر انتخاب‌شده قابل استفاده بوده است. |
| گزارش آدرس مبدأ از سمت مقصد | خروجی مشاهده‌شده برای آن درخواست. |
HttpClient.DefaultProxy مسیریابی پیش‌فرض را زمانی فراهم می‌کند که گرداننده پیکربندی پروکسی صریحی ندارد، و مقداردهی اولیه آن به سکو بستگی دارد. یک پروکسی تخصیص‌یافته یا استفاده غیرفعال از پروکسی می‌تواند متفاوت انتخاب کند. خود گرداننده واقعی را بررسی کنید، نه فقط یک کلاینت تشخیصی تازه.
یک سرویس ممکن است با محیط کاربری دیگری هم اجرا شود. هنگام مقایسه با یک برنامه تعاملی، پروکسی انتخاب‌شده، تصمیم عبور و نتیجه درخواست را جدا نگه دارید. این کد هیچ اتصالی به مقصد باز نمی‌کند و هیچ IP خروجی را اندازه نمی‌گیرد؛ در صورت نیاز چنین شواهدی را از طریق همان کلاینت و مسیر جمع‌آوری کنید.