یک فرایند لینوکس می‌تواند هر دو مقدار را به ارث ببرد:

NO_PROXY=old.office.example
no_proxy=new.office.example

این‌ها در محیطی که به بزرگی و کوچکی حروف حساس است، نام‌های جداگانه‌ای هستند. کلاینتی که هر دو را پشتیبانی می‌کند ممکن است فقط یک مقدار غیرخالی را انتخاب کند، بنابراین چاپ تنها NO_PROXY می‌تواند خط‌مشی‌ای را که واقعاً استفاده می‌کند نادیده بگیرد.

پیاده‌سازی مشخصاولویت وقتی هر دو غیرخالی هستند
کمک‌کنندهٔ پراکسی محیطی تعبیه‌شده در Go 1.27.3حروف بزرگ پیش از کوچک
جست‌وجوی عبور در Requests 2.34.2حروف کوچک پیش از بزرگ

هر دو املاء را در مرز راه‌اندازی فرایند ناموفق بررسی کنید. واحد سرویس، نمایهٔ شل، تعریف کانتینر یا اجراکنندهٔ کار آن ممکن است مقدار باقی‌مانده را تأمین کند. منبع تعارض را اصلاح کنید، نه اینکه سرور پراکسی را جایگزین کنید در حالی که دو خط‌مشی متفاوت باقی مانده است.

فهرست موردنظر را از طریق پیکربندی پشتیبانی‌شده به برنامه‌های مشارکت‌کننده بدهید. اگر سازگاری به هر دو املاء نیاز دارد، مقادیر را همگام نگه دارید. متغیرهای نقطهٔ پایانی پراکسی انتخاب‌شده را نیز ثبت کنید: ترکیب نقطهٔ پایانی یک کلاینت با فهرست عبور کلاینت دیگر یک مقایسهٔ کنترل‌شده نیست.

جدول آن نسخه‌های منبع را توصیف می‌کند، نه همهٔ برنامه‌های Go یا کتابخانه‌های Python آینده را. ویندوز نیز معنای حساسیت به حروف در نام‌های محیطی متفاوتی دارد؛ آنچه فرایندش ذخیره می‌کند را بررسی کنید، نه اینکه فرض کنید تعارض دو نامی لینوکس را بازتولید می‌کند.

مقالات مرتبط