مسیر Kong Unirest را پیش از آنکه نخستین درخواست کلاینت آن را فعال کند تنظیم کنید:

Unirest.config().proxy("proxy.example", 8080);

HttpResponse<String> response = Unirest
    .get("https://www.example.com/")
    .asString();

پیش از فعال‌سازی نمونهٔ تازه برای درخواست‌های عمومی مجاز، نشانی HTTP از فهرست پروکسی HTTP می‌تواند میزبان و درگاه نمونه را بدون حساب پروکسی پر کند. بارگذاری مستندشدهٔ پروکسی نیز نام کاربری و گذرواژه را از پیکربندی برنامه می‌پذیرد. این‌ها به نشانی مقصد تعلق ندارند.

برای سیاستی که آگاهانه بر ویژگی‌ها استوار است، در عوض این را فعال کنید:

Unirest.config().useSystemProperties(true);

وجود یک ویژگی JVM باعث نمی‌شود هر کلاینت HTTP آن را بخواند. منبع را هنگام راه‌اندازی برگزینید؛ گزینه‌هایی که برای ساخت کلاینت فعال‌شده به کار رفته‌اند پیش از تغییر به خاموش‌سازی یا بازنشانی صریح نیاز دارند.

برای پیکربندی‌های جداگانه، از Unirest.spawnInstance() استفاده کنید و از همان نمونه ارسال کنید. نمونهٔ اصلی ایستا نمونه‌ای را که ساخته می‌شود پیکربندی نمی‌کند و کلاینت فعال‌شدهٔ مشترک را نباید هنگام درخواست‌های همزمان جابه‌جا کرد.

نمونه‌های قدیمی com.mashape که Unirest.setProxy(HttpHost) را به کار می‌برند به API دیگری تعلق دارند. همان وابستگی را هم‌تراز کنید، نه اینکه نقطهٔ ورود آن را با پیکربندی Kong ترکیب کنید.

مقالات مرتبط