curl -N، یا --no-buffer، بافر کردن جریان خروجی curl را غیرفعال می‌کند. این می‌تواند در عیب‌یابی خروجی تأخیری کمک کند، بدون آنکه سیاست بافر کردن پراکسی یا سرور را تغییر دهد.

curl --proxy http://proxy.example:8080 --noproxy '' --no-buffer --max-time 30 https://example.com/stream

برای مقایسه از طریق یک پراکسی عمومی، یک نقطه پایانی HTTP از فهرست پراکسی HTTP انتخاب کنید. از نشانی واقعی جریان خود استفاده کنید و حد مورد نظر را انتخاب کنید. فهرست خالی عبور، این مقایسه را روی مسیر پراکسی انتخاب‌شده نگه می‌دارد.

رسیدن، رمزگشایی و نمایش

سرور می‌تواند بایت‌های تدریجی تولید کند، واسطه می‌تواند آن‌ها را جمع کند، کتابخانه کلاینت می‌تواند بدنه کامل را بخواند و مرورگر می‌تواند نمایش را به تعویق بیندازد. نخستین بایت‌های مفید و پیشرفت بعدی را در جایی که مسیر را کنترل می‌کنید مقایسه کنید. زمان ترسیم و مدت کل سرور، زمان رسیدن بدنه را مشخص نمی‌کنند.

در Guzzle، جریان‌دهی و مصرف بدنه را جداگانه بررسی کنید. فشرده‌سازی یک مرحله رمزگشایی اضافه می‌کند. تغییر در زمان ظهور خروجی رمزگشایی‌شده به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کند که پراکسی همان مؤلفه بافر کردن است.

واسطه چه می‌بیند

یک پراکسی CONNECT مات نمی‌تواند پاسخ‌های HTTPS درونی را مانند HTTP معمولی تجزیه کند. سرویس بازرسی TLS مجاز دید متفاوتی دارد، بنابراین صرفاً HTTPS نبود بازرسی را ثابت نمی‌کند.

پس از شناسایی مرحله انتظار، از کنترل‌های جریان‌دهی پشتیبانی‌شده توسط همان مؤلفه استفاده کنید. دستورهای پراکسی معکوس به‌طور خودکار برای پراکسی پیشرو اعمال نمی‌شوند؛ پرچم خروجی curl فقط بخش خودش از مسیر را تغییر می‌دهد.

مقالات مرتبط