اگر Chrome نمی‌تواند از اسکریپت PAC ارائه‌شده به‌صورت نشانی file:// استفاده کند، پیش از بازنویسی اسکریپت همان مسیر تحویل را بررسی کنید. بارگیری‌نشدن یک مکان ثابت نمی‌کند که مسیریابی PAC پشتیبانی نمی‌شود.

API پروکسی Chrome حالت pac_script دارد و نشانی اسکریپت یا دادهٔ درون‌خطی از طریق رابط افزونهٔ پشتیبانی‌شده در دسترس است. فایل محلی ارائه‌شده از طریق تنظیمات سیستم‌عامل فقط یک راه مشخص برای تلاش در تحویل اسکریپت است.

اسکریپت را تا مرورگر دنبال کنید

مشخص کنید چه چیزی مرورگر آسیب‌دیده را کنترل می‌کند: تنظیمات سیستم، خط‌مشی مدیریت‌شده، پیکربندی خط فرمان یا یک افزونه. مقداری که در تنظیمات macOS نمایش داده می‌شود ثابت نمی‌کند Chrome آن اسکریپت را دریافت و ارزیابی کرده است.

میان مکان اسکریپت ردشده یا در دسترس‌نبودن آن و خطای ارزیابی تفکیک قائل شوید و هر دو را از ناتوانی در اتصال به پروکسی‌ای که اسکریپت معتبر برمی‌گرداند جدا کنید. درگاه SOCKS تنها پس از انتخاب آن مسیر توسط مرورگر اهمیت می‌یابد.

PAC مدیریت‌شده را از طریق سازوکاری تأییدشده که کلاینت‌های هدف پشتیبانی می‌کنند توزیع کنید. نشانی تحویل HTTP یا HTTPS باید زمانی که پروکسی توصیف‌شده در دسترس نیست همچنان قابل دسترسی بماند. در دادهٔ درون‌خطی ارائه‌شده توسط افزونه، تغییر فایل اصلی اسکریپت کپی‌شده را به‌طور خودکار به‌روز نمی‌کند. برای خط‌مشی محلی کوچک در زمان راه‌اندازی، اسکریپت را در نشانی data جای دهید به‌عنوان مسیر تحویل دیگری.

PAC داخلی می‌تواند نام‌های میزبان خصوصی و قواعد مسیریابی داشته باشد. آن را روی سرویس تحویل تأییدشده نگه دارید و برای حل مشکل فایل محلی به میزبانی عمومی دلبخواه منتقل نکنید.

مقالات مرتبط