Wann Chrome e PAC-Skript net ka benotzen, dat als file://-URL geliwwert gëtt, kontrolléiert dëse Liwwerwee, ier dir de Skript ëmschreift. Datt ee Standuert net luet, heescht net, datt PAC-Routing net ënnerstëtzt gëtt.

D'Proxy-API vu Chrome huet e pac_script-Modus, bei deem Skript-URL oder Inline-Daten iwwer déi ënnerstëtzt Extensiounsschnëttstell disponibel sinn. Eng lokal Datei aus den Astellunge vum Betribssystem ass just eng méiglech Manéier, de Skript ze liwweren.

Dem Skript bis an de Browser nogoen

Klär, wat de betraffene Browser steiert: Systemastellungen, verwalt Politiken, Kommandozeilenkonfiguratioun oder eng Extensioun. En Wert, deen an den macOS-Astellunge steet, beweist net, datt Chrome de Skript kritt an ausgewäert huet.

Trennt eng ofgelehnt oder onereechbar Skriptplaz vun engem Auswäertungsfehler, an déi zwee vun engem Feeler beim Verbannen mat dem Proxy, dee en gültege Skript zréckgëtt. De SOCKS-Port gëtt eréischt relevant, wann de Browser dëse Wee gewielt huet.

Verdeelt e verwaltete PAC iwwer en approuvéierte Mechanismus, deen d'Zielcliente ënnerstëtzen. Eng HTTP- oder HTTPS-Liwwer-URL muss erreechbar bleiwen, och wann de Proxy, deen se beschreift, net disponibel ass. Bei Inline-Daten aus enger Extensioun aktualiséiert d'Ännerung vun der Originaldatei de kopéierte Skript net automatesch. Fir eng kleng lokal Politik beim Start bettt de Skript an en data URL an — en anere Liwwerwee.

En internen PAC ka privat Hostnimm a Routingregele enthalen. Halt en op engem approuvéierte Liwwerservice, amplaz en op eng x-beliebeg ëffentlech Hosting ze verleeën, just fir e Problem mat enger lokaler Datei ze léisen.

Ähnlech Artikelen