انتخاب SOCKS5 به‌تنهایی رمزگذاری اضافه نمی‌کند. این پروتکل اتصال‌های رله‌شده و احراز هویت را مذاکره می‌کند؛ 5 نسخه پروتکل است، نه سطح رمزگذاری.

برای HTTPS، کلاینت می‌تواند اتصال SOCKS را باز کند و TLS مقصد را از آن عبور دهد. داده سایت با TLS و بررسی معمول گواهی در کلاینت محافظت می‌شود. HTTP بدون رمزگذاری را از همین مسیر بفرستید، همان‌طور باقی می‌ماند؛ رله پروتکل برنامه را ارتقا نمی‌دهد.

روش نام کاربری/گذرواژه در RFC 1929 هم رمزگذاری مستقلی ندارد. حساب دسترسی را کنترل می‌کند، اما تبادل روی مسیر بی‌حفاظ را محرمانه نمی‌کند. انتقال‌های اضافی یا روش‌های مذاکره‌شده دیگر ممکن است حفاظت را تغییر دهند؛ ببینید کلاینت و سرور واقعاً چه استفاده می‌کنند.

پروتکل امن مقصد، تأیید گواهی، حفاظت مسیر کلاینت تا پروکسی و روش احراز هویت مذاکره‌شده را بررسی کنید. گرداننده همچنان می‌تواند اطلاعات مقصد و فراداده اتصال را دریافت کند. در curl، socks5h محل resolve شدن نام میزبان مقصد را تغییر می‌دهد و لایه رمزنگاری اضافه نمی‌کند.

مقالات مرتبط