CURLOPT_NOPROXY میزبان‌های مقصدی را تطبیق می‌دهد که باید از پروکسی عبور کنند. اگر نشانی درخواست از internal.example استفاده می‌کند، آن نام مقصد را در سیاست عبور قرار دهید. افزودن نشانی خود پروکسی به پرسش دیگری پاسخ می‌دهد.

curl_setopt($handle, CURLOPT_NOPROXY, 'internal.example');

نشانی‌ای که از نام میزبان دیگر یا نشانی تحت‌اللفظی استفاده می‌کند ممکن است به‌گونهٔ دیگری تطبیق یابد. قواعد مستند libcurl برای نام میزبان، دامنه، نشانی و تطبیق وابسته به نسخه را دنبال کنید؛ فرض نکنید که این گزینه بررسی جدول مسیریابی یا زیرشبکهٔ DNS دلخواه انجام می‌دهد.

برای عملیاتی که نباید اصلاً از پروکسی استفاده کند، CURLOPT_PROXY خالیِ صریح انتخاب مسیر روشن‌تری است. آن را از فهرست استثناهای گزینشی جدا نگه دارید.

هیچ‌یک از دو گزینه تأیید گواهی را غیرفعال نمی‌کند. اگر مسیر مستقیم خطای گواهی تولید کرد، هویت مقصد و پیکربندی اعتماد را بررسی کنید، نه اینکه فهرست عبور را تا تغییر نشانه گسترش دهید.

مقالات مرتبط