sudo proxychains در برابر proxychains sudo: چرا ترتیب اهمیت دارد
بفهمید چرا proxychains sudo ممکن است کتابخانه رهگیری خود را از دست بدهد، در حالی که sudo proxychains پوشش را در بافت اجرای هدف آغاز می‌کند.
این دستورها مرز اجرای یکسانی ندارند:
proxychains4 sudo command
sudo proxychains4 commandProxychains-ng ترتیبی می‌دهد که کتابخانه‌ای از پیش در برنامه هدف بارگذاری شود. در لینوکس، اجرای برنامه‌ای با set-user-ID مانند sudo قواعد امنیتی بارگذار را فعال می‌کند که متغیرهای مربوط به بارگذاری کتابخانه را پیش از آنکه sudo بتواند حفظشان کند حذف می‌کنند.
در نتیجه، «حفظ محیط بیشتر» راه‌حل مطمئنی برای قرار دادن sudo درون پوشش نیست. راهنمای sudoers صریحاً توضیح می‌دهد که متغیرهایی مانند LD_* پیش از شروع sudo حذف می‌شوند.
اگر دستوری واقعاً به حساب هدف نیاز دارد، پوشش را در همان بافت مجاز آغاز کنید. سپس بررسی کنید کدام پیکربندی را می‌خواند: sudo ممکن است HOME، PATH و فایل مربوط به هر کاربر را تغییر دهد. یک فراخوانی بدون امتیاز که کار می‌کند ثابت نمی‌کند که root همان فهرست پروکسی را انتخاب کرده است.
وقتی برنامه رابط پروکسی بومی خود را عرضه می‌کند، آن را ترجیح دهید. این کار وابستگی به رهگیری را برای درخواستی که برنامه از پیش می‌داند چگونه مسیریابی کند از میان برمی‌دارد.
محدودیت‌های پوشش proxychains را نیز در نظر داشته باشید. پیام آغاز آن ثابت می‌کند که پوشش شروع شده است؛ اما ثابت نمی‌کند که بسته‌های خام، فراخوانی‌های پشتیبانی‌نشده یا یک فرایند برنامه موجود که جداگانه آغاز شده از کتابخانه آن استفاده کرده‌اند. همان عملیات شبکه‌ای را که می‌خواستید رهگیری کنید تأیید کنید، نه اینکه امتیاز root را گواه رهگیری همه عملیات بدانید.