روی یک میزبان Apache موجود، یک ورودی پیشرو خصوصی می‌تواند از یک شنونده loopback جداگانه استفاده کند:

ProxyRequests Off
Listen 127.0.0.1:3128

<VirtualHost 127.0.0.1:3128>
    ProxyRequests On
    <Proxy "*">
        Require local
    </Proxy>
</VirtualHost>

این را با پیکربندی فعلی ادغام کنید؛ همان شنونده را دو بار اعلام نکنید. ماژول‌های پروتکل پروکسی موردنیاز را بارگذاری کنید. مقصدهای HTTPS از طریق CONNECT علاوه بر آن به mod_proxy_connect و سیاست پورت مقصد موردنظر نیاز دارند.

میزبان مجازی عمومی می‌تواند نگاشت‌های ProxyPass خود را حفظ کند در حالی که پروکسی پیشرو خاموش می‌ماند. ProxyPass یک فضای URL محلی را به یک بک‌اند نگاشت می‌کند. ProxyRequests کلاینت‌هایی را که مقصدهای دیگر درخواست می‌کنند کنترل می‌کند؛ خاموش کردن آن نگاشت‌های معکوس را غیرفعال نمی‌کند.

این گزیده کلاینت‌های محلی یا یک نقطه پایانی انتقال محلی با ترتیب صریح را می‌پذیرد. برای استفاده در LAN، یک نشانی شنونده تخصیص‌یافته و قواعد منبع/احراز هویت متناظر را انتخاب کنید. آن مجوزها را روی ورودی پروکسی بگذارید، نه در پوشه اسناد سایت عمومی.

میزبان مجازی انتخاب‌شده و دستورالعمل‌های ارثی را برای هر شنونده فعال بررسی کنید. یک ProxyRequests On سراسری می‌تواند نقش را فراتر از ورودی خصوصی موردنظر فعال کند. کلاینت پیشرو مقصد خود را ارائه می‌دهد، بنابراین نیازی به ایجاد نگاشت محلی برای هر وب‌سایتی که ممکن است درخواست کند نیست.

مقالات مرتبط