Firefox تنظیمات اتصال مستقل دارد، پس می‌توانید پروکسی را بدون تغییر تنظیم سیستم مورد استفادهٔ مرورگرهای دیگر امتحان کنید. پیش از باز کردن پنجره، نشانی IP، پورت و پروتکل را آماده کنید؛ فهرست پروکسی رایگان ورودی‌هایی برای ارزیابی دارد.

تنظیمات اتصال را پیدا کنید

تنظیمات Firefox را باز کنید و پروکسی یا تنظیمات شبکه را جست‌وجو کنید. تنظیمات اتصال را باز کرده و پیکربندی دستی پروکسی را انتخاب کنید. عبارت دقیق ممکن است با نسخه و زبان کمی فرق کند.

اگر کنترل‌ها قفل‌اند یا نوشته شده افزونه‌ای تنظیم را مدیریت می‌کند، ابتدا همان منبع پیکربندی را بررسی کنید. وارد کردن دوبارهٔ IP لزوماً آن را کنار نمی‌زند.

برای پروکسی HTTP

نشانی را در فیلد پروکسی HTTP و پورت را در فیلد کناری وارد کنید. برای نمونهٔ مستندات 203.0.113.10:8080، این مقادیر 203.0.113.10 و 8080 هستند. نقطهٔ پایانی واقعی خود را جایگزین کنید.

اگر Firefox فیلدهای جداگانهٔ پروکسی HTTPS یا SSL نشان می‌دهد، همان IP و پورت را آنجا وارد کنید یا استفاده از پروکسی HTTP برای HTTPS را نیز انتخاب کنید. نقطهٔ پایانی باید CONNECT را برای مقصدهای HTTPS پشتیبانی کند. این فیلدها تعیین می‌کنند کدام ترافیک از آن نقطه استفاده کند؛ به این معنا نیست که URL پروکسی باید با https شروع شود.

برای پروکسی SOCKS

به‌جای پروکسی HTTP از فیلد میزبان SOCKS استفاده کنید. نشانی و پورت را وارد و نسخهٔ سازگار SOCKS را انتخاب کنید. ورودی‌های SOCKS4 و SOCKS5 صرفاً چون هر دو از پورتی رایج استفاده می‌کنند قابل جایگزینی نیستند.

اگر می‌خواهید Firefox نام میزبان‌های مقصد را به پروکسی SOCKS بفرستد، گزینهٔ DNS سمت پروکسی را بررسی کنید. تنظیم واقعی را ببینید، نه اینکه پیش‌فرض راهنمایی قدیمی یا مرورگری دیگر را فرض کنید.

نتیجه را در خود Firefox بررسی کنید

پنجره را ذخیره کنید و در همان نمایهٔ Firefox صفحهٔ بررسی IP را باز کنید. نشانی گزارش‌شده را با درخواست مستقیم مقایسه کنید. اگر صفحه بار نشد، ورودی دوم با همان پروتکل را امتحان کنید یا با یک درخواست کوتاه خط فرمان، خرابی نقطهٔ پایانی را از مشکل تنظیم مرورگر جدا کنید.

وقتی یک مقصد همچنان مستقیم می‌ماند، فیلد بدون پروکسی یا فهرست استثناها را ببینید. افزونه‌ها نیز می‌توانند رفتار پروکسی را کنترل کنند. این‌ها توضیح‌هایی متفاوت از IP پروکسی ازکارافتاده‌اند.

حالت قبلی را بازگردانید

پس از پایان به تنظیمات اتصال برگردید و حالت اصلی را بازیابی کنید. ممکن است بدون پروکسی یا استفاده از تنظیمات پروکسی سیستم باشد؛ همان حالت پیش از آزمون را انتخاب کنید. صفحات را ببندید یا دوباره بار کنید تا درخواست‌های بعدی از مسیر مدنظر استفاده کنند.

مقالات مرتبط