ثبت‌نام Red Hat کار می‌کند، اما دانلودهای DNF از طریق پروکسی شکست می‌خورد

ثبت‌نام موفق، دسترسی به سرویس اشتراک را تأیید می‌کند. فراداده مخزن DNF و دانلود بسته‌ها می‌توانند تنظیمات و نام میزبان متفاوتی داشته باشند؛ پس با شناسه مخزن، نشانی مؤثر و نخستین خطای عملیات ناموفق شروع کنید.

برای subscription-manager، بخش سرور در /etc/rhsm/rhsm.conf از فیلدهای جداگانه استفاده می‌کند:

[server]
proxy_hostname = proxy.example.net
proxy_port = 8080
proxy_user = service-account
proxy_password = REPLACE_WITH_MANAGED_SECRET

این مقدارها را در پیکربندی موجود جایگزین کنید و پرونده‌ای را که راز واقعی در آن است محافظت کنید. proxy_hostname نام میزبان می‌گیرد، نه نشانی کامل دارای اعتبارنامه.

برای DNF، مخزن متأثر و پیکربندی اصلی را بررسی کنید. گزینه proxy یک نشانی است؛ proxy_username، proxy_password و proxy_auth_method گزینه‌های جداگانه‌اند. یک مخزن می‌تواند مقدار سراسری را نادیده بگیرد. نبود گزینه پروکسی می‌تواند جست‌وجو در محیط را مجاز کند، در حالی که مقدار صریحاً خالی مقدار والد پیکربندی‌شده را برای آن بخش غیرفعال می‌کند. مرجع نسل نصب‌شده DNF را دنبال کنید. برای DNF 4: ارث‌بری مخزن را از قواعد عبور محیط جدا کنید.

اگر پرونده مخزن را ابزارهای اشتراک تولید می‌کنند، پیش از ویرایش آن مالک را مشخص کنید. تغییری که هنگام تازه‌سازی بازنویسی می‌شود به منبع پیکربندی پشتیبانی‌شده تعلق دارد، نه به ترمیم مکرر پرونده خروجی.

سپس نخستین شکست را دسته‌بندی کنید. اتصال به پروکسی پیش از بررسی حساب هر یک از دو سرویس می‌آید. کد 407 احراز هویت پروکسی می‌خواهد؛ خطای TLS به اعتماد اتصال ناموفق مربوط است؛ رد شدن از سوی مبدأ به دسترسی اشتراک یا مخزن مربوط است. میزبان‌های CDN بسته می‌توانند با میزبان‌های ثبت‌نام متفاوت باشند، پس فهرست مجاز برای یکی، دسترسی به دیگری را اثبات نمی‌کند.

در هر مقایسه، نقطه پایانی مؤثر، پروکسی انتخاب‌شده و شناسه حساب را نگه دارید، بدون رازها. دستور‌العمل‌های قدیمی با rhn_register و /etc/sysconfig/rhn/up2date نسل دیگری از ابزارها را توصیف می‌کنند و تنظیمات درخواست کنونی RHSM یا DNF را مشخص نمی‌کنند.