proxy= و no_proxy در DNF 4 کارهای متفاوتی انجام میدهند
مقدار خالی مخزن، ارثبری پیکربندی اصلی را متوقف میکند؛ ورودیهای proxy ارثرسیده از curl هنوز به دور زدن مقصد مورد نظر نیاز دارند.
برای مخزنهای معمولی، proxy اصلی پیکربندیشده را نگه دارید:
[main]
proxy=http://proxy.example:8080در بخش internal موجود، آن ارثبری را با این غیرفعال کنید:
[internal]
proxy=نشانی پایه مورد اعتماد، کلیدها و تنظیمات بررسی آن را حفظ کنید. یک نشانی کامل proxy دیگر در اینجا میتواند بهجای آن واسطه دیگری انتخاب کند. برای مخزنهای عمومی که از طریق proxy عمومی بدون احراز هویت مجاز هستند، فهرست proxy HTTP نامزدهایی برای نشانی اصلی فراهم میکند؛ استثناهای مستقیم مخزن داخلی را حفظ کنید.
پسزمینه محیط curl را هم بررسی کنید. DNF آن را زمانی که proxy تنظیم نشده باشد مستند میکند، از جمله _none_ قدیمی. حذف تنها یک ورودی پیکربندی، دسترسی مستقیم در محیط ارثرسیده را تضمین نمیکند.
برای میزبان مستقیم مورد نظر، استثنای فرایند را ادغام کنید:
export no_proxy=packages.internal.exampleفهرستهای آینه و تغییرمسیرها میتوانند میزبان اضافه کنند. این قواعد DNF 4 را به همان نسخه اعمال کنید، بدون وارد کردن فرضهای Yum قدیمی یا DNF 5.