ارسال پویا در SSH و تنظیم پروکسی macOS طول عمر متفاوتی دارند. فرایند SSH شنوندهٔ محلی SOCKS را فراهم می‌کند و سرویس شبکه نشانی‌ای را نگه می‌دارد که برنامه‌های مشارکت‌کننده باید از آن استفاده کنند.

برای نمونه، فرمان زیر یک شنوندهٔ SOCKS روی loopback را در پیش‌زمینه نگه می‌دارد:

ssh -N -D 127.0.0.1:1080 [email protected]

اگر سرویس شبکهٔ انتخاب‌شدهٔ macOS برای استفاده از SOCKS روی 127.0.0.1:1080 پیکربندی شده باشد، برنامه‌هایی که از این تنظیم استفاده می‌کنند به شنونده وابسته‌اند. وقتی فرایند SSH خارج شود، شنونده ناپدید می‌شود. SSH مقادیر پروکسی قبلی سرویس شبکه را به‌طور خودکار بازنمی‌گرداند.

در تنظیمات سیستم ← شبکه، جزئیات ← پروکسی‌های سرویس شبکهٔ فعال را باز کنید. تنظیم SOCKS ثبت‌شده پیش از نشست تونل را بازگردانید. اگر SOCKS پیش‌تر خاموش بود، دوباره خاموشش کنید؛ اگر پروکسی دیگری از قبل پیکربندی شده بود، نشانی، درگاه و وضعیت فعال بودن آن را بازگردانید.

هنگام بررسی نتیجه از همان سرویس استفاده کنید. Wi-Fi و اترنت می‌توانند تنظیم‌های پروکسی متفاوتی داشته باشند و برنامه‌ای با پیکربندی پروکسی اختصاصی به تغییر متناظر خودش نیاز دارد. فرمان پوسته‌ای که پس از ssh قرار می‌گیرد اقدامی جداگانه برای پاک‌سازی است، پس توالی خروج عادی را تضمین اینکه هر نشست قطع‌شده وضعیت اولیه را بازمی‌گرداند ندانید.

مقالات مرتبط