آیا پروکسی‌های رایگان رمز عبور می‌خواهند؟
بدانید چه زمانی اطلاعات ورود پروکسی را خالی بگذارید، پاسخ 407 چه معنایی دارد و اطلاعات ورود معتبر را باید از کجا گرفت.
برای پروکسی‌های رایگان ورود همگانی وجود ندارد. «رایگان» پیشنهاد را توصیف می‌کند، نه روش احراز هویت را: نقطهٔ پایانی ممکن است دسترسی بدون احراز هویت بدهد، حساب بخواهد یا با سیاست دیگری دسترسی را محدود کند.
اگر اپراتور استفادهٔ بدون احراز هویت را توضیح می‌دهد و فقط IP، پورت و پروتکل می‌دهد، فیلدهای اطلاعات ورود برنامه را خالی بگذارید. وجود آن‌ها به معنای اجباری بودن نیست. ورود وب‌سایت یا حساب رایانه را در آن‌ها ننویسید.
اگر پروکسی HTTP پاسخ 407 برگرداند، احراز هویت پروکسی می‌خواهد. از حساب ارائه‌شده توسط اپراتور با روش پشتیبانی‌شده استفاده کنید؛ این از احراز هویت وب‌سایت جداست. SOCKS5 هم دربارهٔ روش‌ها مذاکره می‌کند و ممکن است بدون احراز هویت اجازه دهد یا ورود پشتیبانی‌شده بخواهد. نام پروتکل به‌تنهایی پاسخ نیست.
ممکن است فهرست عمومی راهنمای اصلی دسترسی را حذف کرده یا پس از تغییر شرایط، ورودی را نگه داشته باشد. اگر راهنمای اپراتور موجود است، بررسی کنید. اگر حساب مجاز یا ترتیبات دسترسی وجود ندارد، به‌جای حدس رمز پیش‌فرض، نقطهٔ مناسب دیگری از فهرست پروکسی رایگان انتخاب کنید.
رمز عبور نشان‌دهندهٔ دسترسی است، نه حریم خصوصی یا انحصار. کاربران احراز هویت‌شده همچنان ممکن است خروجی مشترک داشته باشند و ورود، پیوند رمزگذاری‌شدهٔ کلاینت تا پروکسی یا اپراتور قابل اعتماد ایجاد نمی‌کند.