تنظیمات پروکسی Maven برای شبکه‌های کاری و خانگی

پروژه شما در قطار به خانه تغییر نکرد، اما مسیر شبکه‌اش تغییر کرد. نشانی پروکسی که در دفتر کار می‌کند ممکن است در خانه در دسترس نباشد. این یک تنظیم محیطی است، نه دلیلی برای گذاشتن پروکسی کارفرمای شما در POM پروژه.

مدل تنظیمات Maven تعریف‌های پروکسی را در بخش سطح بالای proxies قرار می‌دهد. پروفایل‌های تنظیمات نسخه دومی خودسرانه از آن بخش ارائه نمی‌دهند. افزودن یک قطعه XML به شکل پروکسی زیر یک پروفایل، آن را به سازوکار پشتیبانی‌شده‌ای برای تغییر شبکه تبدیل نمی‌کند.

یک گزینه ساده این است که برای هر محیط تنظیمات تأییدشده نگه دارید و مناسب را انتخاب کنید:

mvn --settings /path/to/settings-office.xml verify

مثال تنظیمات کاربر را صریحاً انتخاب می‌کند. از فرمان و فایلی که با ساخت مناسب است استفاده کنید؛ این به معنای آن نیست که فایل باید همراه با اعتبارنامه‌ها ثبت شود.

تفاوت‌ها را کوچک نگه دارید

ثبت کنید کدام تنظیمات واقعاً متفاوت‌اند: پروکسی فعال، میزبان‌های عبور، آینه‌ها و حساب‌های سرور لازم. فایل دوم نباید بی‌سروصدا یک سیاست مخزن نامرتبط را حذف کند یا از گذرواژه قدیمی استفاده کند.

هر تنظیمات جهانی را که هنوز با تنظیمات کاربر انتخاب‌شده ادغام می‌شود بررسی کنید. فایل صریح ورودی را دیدنی می‌کند، اما به این معنا نیست که Maven منابع پیکربندی دیگری ندارد.

تغییر خودکار به یک نشانه واقعی نیاز دارد

Maven نمی‌تواند در معنای معمول «دفتر» را از موقعیت لپ‌تاپ استنتاج کند. یک چیدمان خودکار به سازوکار کشف یا مدیریت بیرونی پشتیبانی‌شده و پاسخی مشخص در زمانی که آن سازوکار در دسترس نیست نیاز دارد.

مراقب الگوهای عبور گسترده باشید که برای غیرفعال‌کردن پروکسی در خانه در نظر گرفته شده‌اند. آن‌ها می‌توانند بر مقصدهای داخلی هم اثر بگذارند یا پنهان کنند که درخواست کدام مسیر را رفته است.

برای نخستین تعمیر، انتخاب تنظیمات دیدنی و صریح را ترجیح دهید. وقتی در هر دو محیط کار کرد، هر خودکارسازی می‌تواند همان پیکربندی شناخته‌شده را بازتولید کند، به‌جای آنکه بارها دستورهای ساخت پروژه را بازنویسی کند.